30+ jaar
3.27.0.10@P-CD06 (201005 1421)

Voorbereiding

Door Harrie op 11 mei 2015 14:21
Maandag 11 mei.
Het vertrek nadert, tijd voor de laatste voorbereidingen. Hebben we alles, niks vergeten? Kennen we alle tips, alle do's en dont's?
Een lichte nervositeit komt op. Niet bij Raisa, die heeft nog geen weet van haar naderende vakantie.
Wordt vervolgd

Koffers gepakt

Door Piet op 12 mei 2015 21:31
Zo, de koffers zijn ongeveer gepakt. Het laatste wasje hangt te drogen, zodat dit er woensdag aan toegevoegd kan worden. We zijn er klaar voor.

Woensdag 13 mei, de aanloop

Door Harrie op 18 mei 2015 21:57
Woensdagmiddag overleg brandweer Noord- en Zuid-Limburg. Daarna rappie, rappie nar huis. Eten, spullen de auto in en naar Liessel. Samen met Piet & Maja naar Hoofddorp, naar de Holiday Inn. Met de voorlopig laatste Hollandse biertjes de vakantie ingeluid. Op de goede afloop en een mooie reis.

Donderdag 14 mei

Door Harrie op 18 mei 2015 22:28
Vanochtend met de shuttle bus naar Schiphol. Daar wacht ons als eerste het bericht dat de vlucht 2 uur vertraging heeft. De aansluiting in Houston wordt dan spannend. En inderdaad in Houston hebben we een half uurtje voor alle formaliteiten. In het begin gaat alles zoals je mag verwachten: tempo doeloe. Op enig moment krijgen ami's in het snotje dat er iets niet goed loopt. En worden alle kleppen los gezet. Zonder omhaal kan iedereen door met een grote chaos bij de lopende band met bagage tot gevolg. Daarna snel naar de gate: "just not in time", we zien het vliegtuig weg taxiën. Shit. En, zitten daar wel onze koffers in? We worden omgeboekt naar de volgende vlucht, uurtje extra. Bij aankomst in LA blijkt dat onze koffers niet in de oorspronkelijke vlucht zaten, ook niet in de onze, maar in de daaropvolgende. Nog weder een halfuur bonustijd. Al met al is het bijna 22:00 uur local time als we in het hotel arriveren. Snel de spullen naar de kamers, nog sneller naar de Mac die voor de deur ligt. Daar moeten we even bijgevoederd worden voordat we naar bed kunnen. Poeh, poeh, lange dag 24 uur onderweg.

Vrijdag 15 mei op weg

Door Harrie op 19 mei 2015 0:16
Best lekker geslapen, dus op tijd wakker. Even het weer checken. Oogt vertrouwd, bewolkt en een buitje. We hebben geen trek in de Mac, dus wordt het de Subway met een stevig broodje en dito bak koffie. Keurig om 9 uur naar CruiseAmerica, de intake verloopt soepel. Een gezin uit Litouwen, woonachtig in Den Haag, schenkt ons hun overgebleven voorraad. Na inrichten van de camper vertrekken we naar de Walmart. Is toch wennen, zo'n bakbeest. Na de boodschappen ronde bij de Walmart gaat de reis pas echt beginnen. LA uit zien te komen op de vroege vrijdagmiddag, stevige drukte de stad uit richting Palm Springs. Ons eerste doel is Yucca Valley, we arriveren daar rond 4 uur. Een oud baasje beheert de boel vanuit zijn combi-kantoor-woning-sanitairgebouw. All in one. De dames voelen wat aarzeling om daar voor hun douche in kimono naar toe te gaan. Laten hun fantasie de vrije loop. Na een lekkere barbecue en een ijskoude Budweiser gaan gaan we tegen 10'en al onder zeil.

Dinsdag 19 mei Bryce Canyon

Door Harrie op 19 mei 2015 23:48
Uitgeslapen tot 8 uur, buiten schijnt de zon. Het lijkt erop dat de weersvoorspelling uitkomt. Gelukkig, want voor vandaag staat de fairyland looptrail door Bryce Canyon op het programma. Alles gaat op z'n gemakkie vanochtend, ontbijtje, info ophalen en dan zitten we om half tien in de shuttle bus. Eerst even voor een paar mooie foto's op Bryce point, daarna terug naar de start van de trail. De buschauffeur geeft ons alvast een waarschuwing, het is een serieuze trail. Maar, wie doet ons wat? Het weer is super, strak blauw met een paar kleine wolkjes en wat is nou 13 kilometer? We beginnen langs de rim, schitterende panorama's ontvouwen zich voor ons. We moeten vaak stoppen om "plaatjes te trekken". Na een klein uurtje naderen we de plek waar de trail de canyon ingaat. Ineens begint het te druppen, regenjack aan. Oeps het is geen regen maar hagel en het gaat steeds harder. Gelukkig zijn we net bij de ingang naar de canyon en kunnen we schuilen. Als het even later weer opklaart trekken we de stoute schoenen aan en beginnen met de afdaling naar de canyon. De grond is nat en extreem plakkerig, al snel kleven er cm's dikke plakkaten onder onze schoenen. Wat een bagger. Gelukkig wordt het na enige tijd droger en beter. We kunnen nu pas echt genieten van alle vergezichten, bizarre rotsformaties en de prachtig gegrpeide bomen die in dit barre milieu een moeizaam bestaan lijden. Het weer blijft erg wisselend. Zon, regen, hagel en wind wisselen per 10 minuten. Als we het einde van de trail naderen krijgen we een finale hagelbui over ons heen en is het pad weer even muddy als eerst. Ofwel op z'n Lijssels: "de peep leeg, de bokspeep vuil en de schoên keismirrig". De dag kan niet meer kapot. Dat zijn de dames toch al. Terug naar de kampground, de hele zooi in de wasmachine, lekker warme douche. Wie doet je wat? Morgen Zion, nieuwe kansen.

Zondag 17 mei

Door Harrie op 22 mei 2015 23:41
Zondag 17 mei, de Grand Canyon. Volgens plan zijn we vroeg op en vertrekken snel richting Grand Canyon. Om 9 uur zitten we op de parkeerplaats van het bezoekerscentrum bij Mather Point aan ons ontbijt. Daarna de stappers aan en wandelen. De eerste aanblik van "the rim" en het canyonlandschap is zoals belooft, overweldigend. Overstijgt ons vermogen tot waarnemen en inschatten. We lopen over de rimtrail in westelijke richting naar de Bright Angel Lodge. Daar nuttigen we een onvervalst Amerikaans-Mexicaanse stevige lunch, kun je een tijdje op vooruit. Met de shuttle terug naar Mather Point en dan met de RV (Recreational Vehicle) over de Desert View Drive naar het oosten. De weg loopt parallel aan de Canyon met op diverse plekken mogelijkheden om bij de rim te komen. We kiezen er een paar om volop foto's te maken, zien later wel welke ook echt de moeite waard zijn. In zuid-oostelijke richting zien we een solitaire berg met een sneeuwkap. Uit de kaart blijkt dat het Humphreys Peak (3851 m.) moet zijn, de hoogste berg van Arizona. Toch nog altijd zo'n 1800 meter hoger dan de zuidrand van de Grand Canyon. Een beetje de Kilimanjaro van Arizona. Eenmaal uit het park gaan we bij Cameron linksaf, naar het noorden, naar Page bij Lake Powell. De weg loopt door het Navajo Indian Reservation. Dat is te zien aan de nederzettingen en de marktkraampjes langs de weg waar Indiaans handwerk te koop wordt aangeboden. Van rommel opruimen hebben ze in ieder geval nog nooit gehoord. Bij Page aangekomen zoeken we een campground / RV-camp. We zien er niet direct eentje en besluiten bij de Mac aan te leggen voor een versnapering. Kunnen we tevens "op de wifi", campground zoeken én helemaal losgaan op de social media. Er zijn 2 RV-parks, eentje ligt vlakbij. Dan opeens is er verwarring: hoe laat is het eigenlijk? Een goochemerd oppert dat we wel eens in een andere tijdzone zouden kunnen zijn. De Mac heeft het half 7 uur, de smartphone's hebben het al half 8. We vertrouwen op de Mac-tijd. Bij de campground aangekomen blijkt deze vol te zijn. Wat naar verwachting ook geldt voor de andere. We krijgen het advies om op de P-plaats van de Walmart te overnachten, die staan dat oogluikend toe. Zo gezegd zo gedaan. We blijken gelukkig niet de enigen. Voelt een beetje vreemd, tussen het winkelend publiek. Logistiek is het niet onhandig, alles bij de hand. Wel rumoerig, de winkel is ook 's zondags tot middernacht open. We maken ons op voor een enigszins onrustige nacht.

Zaterdag 16 mei

Door Harrie op 22 mei 2015 23:56
Zaterdag 16 mei De dag van de lange roadtrip. De ochtend in Yucca Valley begint stralend. Vroef op want we moeten vandaag de nodige miles maken. Eerst Joshua Tree park, dan via Kingman over de "route 66" en door naar de Grand Canyon. Toch maar eerst douchen, de parkbeheerder lijkt de nacht te hebben doorgebracht op z'n bank. Van daaraf groet hij ons met slaperige blik. Na de douche snel op pad en al vlug rijden we Joshua Tree in. De natuur is prachtig, uitgestrekt en desolaat. De beroemde bonen staan overal waar je kijkt. Het landschap wisselt snel, van bergachtig eng en bochtig naar uitgestrekte valleien. We zijn op zoek naar een mooie plek om te ontbijten en vinden die bij de Jumbo Rocks Omringt door wilde rotspartijen en Joshua bomen in allerlei vormen zitten we lekker te ontbijten. Super. Daarna volop kiekjes maken, gevolgd door vruchteloze pogingen om een haas (waar komen die dingen eigenlijk vandaan hier?) op de foto te arresteren. We rijden verder zuidwaarts door het park om daarna in oostelijke richting de I-10 op te gaan, richting Arizona. Even (nou ja even!) verderop verlaten we de Interstate en rijden richting Kingman. Het landschap is woestijnachtig en ontzettend uitgestrekt, de wegen kilometerslang kaarsrecht. Er wonen ondanks alles links en rechts toch mensen, in onooglijke optreksels. Wat moet je hier nu? Als we in de verte een groene strook in het landschap ontwaren steken we even later de Colorado over. De rivier die het canyonlandschap vorm heeft gegeven. Heel bijzonder oogt de rivier hier niet. Niet erg breed en ook geen bijzonder grote watermassa. Bij Kingman gaan we over op de roemruchte "route 66", dat is alleen al te merken aan de vele motorrijders op de weg. Veel nostalgie langs de route, ook veel vergane glorie. Niet spectaculair, maar "het heeft toch ook wel iets". Je kunt je de ouderwetse gezellige drukte wel voorstellen. Nu is het er rustig, voor ons geen "kicks on route 66". We zoeken een camping niet te ver van de Grand Canyon, het wordt de Koa in Williams. Mooi plekje, lekkere barbecue, klaar voor de Grand Canyon morgen.

Maandag 18 mei

Door Harrie op 23 mei 2015 0:00
Bijzonder: wakker worden op de parkeerplaats van de Walmart. De zon schijnt al volop en er zijn 's ochtends om 7 uur ook al klanten. Geen douche vanochtend, simpel opfrissen, bakje koffie om de laatste slaap te verdrijven en dan op weg. Naar Bryce Canyon, is niet al te ver, hoewel. Je vergist je gemakkelijk in de afstanden hier. We maken een stop in Kanab, een van de weinige plaatsjes onderweg. Kanab oogt leuk, betitelt zich als "little Holywood" en dat maakt nieuwsgierig. Midden in Kanab staat de ... lodge. Kanab en de lodge blijken populaire filmlocaties te zijn, waar dan ook allerlei Amerikaanse filmgrootheden hun sporen hebben achtergelaten. Veel westerns zijn hier (of hier in de omgeving) opgenomen. De vele foto's met acteurs zijn getuigen van dat roemvolle verleden. Ook binnen in de lodge ademt het interieur de vergane glorie van de western. Buiten kun je de stagecoach en de blacksmith zelf invullen als je het asfalt vervangt door een stoffige zandweg. De koffie is er overigens prima, de bediening vriendelijk en de prijzen schappelijk. Geen spijt van de stop. Verder naar Bryce waar we in de namiddag ons kamp opslaan bij Ruby's Inn en onszelf alsnog een heerlijke duoche gunnen. Bryce ligt hoog, zo'n 2400 meter boven zeeniveau, en dat merk je aan de temperatuur. Met een zonnetje erbij is het lekker, zonder is het snel fris. De avond vullen we bij "Ebenezers Barn" waar een ouderwetse cowboymaaltijd wordt vergezeld van simpele dito humor en afgesloten met onvervalstemelancholische countryklanken. Daarna door de kou terug naar de behaaglijke RV. Het plan voor morgen is klaar, de fairyland looptrail gaat het worden.

Woensdag 20 mei

Door Harrie op 23 mei 2015 0:06
Woensdag 20 mei De ochtend bij Ruby's begint rustig, geen haast vandaag, Zion National Park is niet ver. Halverwege Zion stoppen we bij de "German Bakery". Dat belooft wat, het Amerikaanse brood is immers niet super, kruising tussen cake en turf. Geheid goed voor maagklachten. Eenmaal binnen valt het tegen, dit is allemaal fake, en dure fake ook. Geen Kaiserbrötchen, geen Apfelkuchen, geen Schwarzwalder Torte. Niks van dat alles. Wel appelflappen (of liever flapjes) à raison van $ 4,95 per stuk. Daar doen wij mooi niet aan mee, alleen koffie dus. Die overigens prima is. Rond het middaguur zijn we in Zion. Inderdaad indrukwekkende panorama's, maar ook een stuk prettiger temperaturen. We parkeren de RV net buiten het park en doen de scenic tour door het park met een paar uitstapjes en wandelingen naar markante punten. Gewoon zoals het reguliere touristen betaamt. Daarna gaan we door naar de Koa campground bij Hurricane. Voor het eerst kunnen we lekker buiten in het zonnetje wegdoezelen. Het is ook vakantie nietwaar. "Wà lekker zo toch" hoor ik de dames zeggen. Morgen weer verder: Las Vegas her we come.

Vrijdag 22 mei

Door Harrie op 25 mei 2015 3:21
Vrijdag 22 mei Ochtend in Vegas, beetje uitslapen, lekker ruim douchen, opruimen en uitchecken. Terug in de RV, ontbijtje aan boord en dan op weg. Barstow is het doel, we kunnen er net na het middaguur zijn. De weg er naartoe nuttig gemaakt met het bijwerken van de reisblog. Onderweg is het een opeenvolging van landschappen: woestijn en halfwoestijn. Overal dor, somd vlak dan weer bergachtig, met wisselende tinten. De navigatie staat ingesteld op RV-park "Shady Lane" in Barstow, dus daar eindigen we ook. Het was de eerste de beste die we vonden en er was geen reden om een andere te kiezen. Beetje hillbilly-achtig, maar verder wel ok, in ieder geval wel vriendelijk en behulpzaam. Naday we zijn geïnstalleerd gaan we naar Barstow om inkopen te doen. Bijzonder, de Walmart bestaat voor meer dan 80% uit non-food. De food is erg klein en er is geen verse waar te koop, alles geconserveerd. De klanten hier komen waarschijnlijk van heinde en verre en komen dan voor 6 weken of zo inkopen. Barstow ligt precies halverwege Los Angeles en Las Vegas. Het is een knooppunt van infrastructuur, wegen en spoorwegen. Route 66 komt er in al z'n glorie doorheen, de interstate highways gaan er vlak langs. Maar het zijn toch de spoorwegen die de geschiedenis van dit stadje bepaald hebben. Alles ademt hier railroad. Het oude stationnetje is nu een spoorwegmuseum. Als we naar de Mac gaan voor koffie met wifi, blijkt de Mac én het complete winkelcentrum er omheen opgebouwd te zijn uit oude (Fargo-) wagons. Leuk bedacht en leuk gemaakt. 's Avonds lekker onze nieuwe barbecue ingewijd en daarna een beetje op tijd naar bed. Morgen naar Kings Canyon en Sequoia National Park, best een end. En we willen ook nog graag wat zien.

Zaterdag 23 mei

Door Harrie op 25 mei 2015 3:28
Zaterdag 23 mei Barstow en de wekker staat op half 7. Een uur later zijn we onderweg. De koers is noord-west, via Bakersfield en Vitalia naar Squaw Valley. De elementaire functionaliteit van de Amerikaanse infrastructuur spat van het landschap. Kaarsrechte wegen tot aan de horizon (letterlijk van a naar b), 100 meter links van ons de stroomkables, 100 meter rechts van ons de spoorlijn. Simpel, grindbed, bielzen en 2 spoorstaven. Niet te vergelijken met onze Betuwelijn. Zo kan het blijkbaar ook. Halverwege komen we langs de luchtmachtbasis Edwards (landingsbaan voor spaceshuttle) en het Neil Amstrong Nasa-onderzoeksinstituut. Vaak van gehoord, nu ineens zo dichtbij. Rond het middaguur zijn we in Squaw Valley op onze campground: het Kings Canyon Mobile Home Park. Simpel, basic. De naam Sqauw Valey klinkt bekend van de olympische winterspelen 1960. Zal wel een ander Squaw Valley zijn. Maar dan blijkt het toch die plaats te zijn. Apart, in dit gat won onze Sjoukje haar 1e zilveren plak! Namiddag naar Kings Canyon. Terwijl het op de camping het heerlijk lekker weer is blijkt het in het Park behoorlijk fris te zijn. Even snel aangepaste kleding aan (is toch een voordeel van RV), informatie ophalen bij het visitorscentre en dan op pad naar de general Grant tree. Het pad er naartoe is al mooi met links en rechts gigantische sequoias. Vanaf een p-plaats loopt een pad langs de meest indrukwekkende exemplaren met de Grant tree als opperhoofd. Mooi begin van dit combi-park, dat belooft wat voor morgen. Na een avondje spotify'en, borrelen en gezellige prietpraat gaan we bed, klaar voor Sequioa.

Zondag 24 mei

Door Harrie op 28 mei 2015 5:21
Zondag 24 mei
We hebben geen haast,  Sequoia is immers dichtbij. Eenmaal boven gekomen blijken we vandaag niet de enigen te zijn. Het is een lang weekend,  morgen is Memorial Day, de Amerikanen zijn massaal onderweg. In het park vinden we slechts met moeite een p-plaats.  Vandaar willen we met de shuttle bus verder door het park.  Maar ook hier breekt de drukte ons op, er staan te veel mensen op de bus te wachten. De logistiek in het park is niet berekend op zoveel bezoekers. We besluiten om dan maar te gaan lopen via de Alta-trail. Het pad voert ons door bergachtig terrein en een fraai bosgebied. Na zo'n anderhalf uur lopen zien we de eerste reuzen-sequioas, blijft indrukwekkend. Zeker ook de uitgebrande karkassen die steil de lucht in priemen. Enige tijd later komen we aan bij het "officiële" General Sherman tree trail. Vanaf dat punt lopen we met de meute mee naar het vertrekpunt waar we de grootste boom en een van de oudste levende wezens op aarde aanschouwen. Gezien de tijd, de drukte in het park en de haperende logistiek besluiten we  terug te gaan. 
Het avondeten is apart. Diepvries pizza's bedoeld voor in de oven bereiden we eerst in de magnetron om ze daarna op de barbecue "af te bakken". Met een alleszins redelijk resultaat. 
Morgen gaat de reis verder naar Yosemite. Het is Memorial Day, dus druk. We beperken onze ambitie tot de reis naar Mariposa en beloven onszelf een rustig middagje.

Maandag 25 mei

Door Harrie op 28 mei 2015 5:23
Maandag 25 mei
Memorial Day, verplaatsing naar  Mariposa, onze uitvalsbasis voor Yosemite. Na een vlotte rit van zo'n 2,5 uur, waarvan het laatste stuk over een afkorting binnendoor waar onze navigatie in volhardde, bereiken we net na het middaguur de Koa - campground. Mooie site, mooie plaats, dar zeker. Maar weer eindeloos geklooi met de wifi, ook het personeel aan de receptie kan ons niet helpen. De Koa's lijken er patent op te hebben, dat gaan we ze in de review nog als feedback geven.
Dan maar gewoon aan het zwembad liggen en een paar baantjes trekken in het snoeikoude water. De rest van de equipe ziet er om die reden van af, lafaards zijn het!
Eindelijk ook eens een avond dat je lekker buiten kunt blijven. Weg muggen, shit. Maar die hebben gelukkig een voorkeur voor de dames. Morgen de hele dag Yosemite in. Ben benieuwd. 

Dinsdag 26 mei

Door Harrie op 28 mei 2015 5:25
Dinsdag 26 mei
We hebben ons lesje van Sequioa geleerd, om 7 uur uit de veren, om 8 uur klaar voor de bus naar Yosemite. Maar, is het een gratis shuttle bus? Nee dus, kost $12 pp. No way dat wij zoveel betalen voor een ritje naar het park. Terug naar de RV en daarmee op pad. Om half 10 staan we geparkeerd in het park, lopen naar het visitorscentre en maken daar ons plan op. Of eigenlijk laten de zusjes zich een programma aanbevelen. Eerst naar de Lower Yosemite Falls, kort wandelingetje van zo'n half uur. Daarna met de bus naar de Happy Isles en vandaar maken we een wandeling naar de Vernal Fall en de Nevada Fall. Die is wat pittiger, we zijn er 4 uur zoet mee. De squirls zitten overal en zijn knap brutaal, ze stelen zelfs eten uit openstaande rugzakken. Eentje wil bij Riky de boterham uit de hand stelen. Dat bekomt beide slecht, Riky gilt het uit van haar verschieten,  het beesje weet niet hem gebeurt.
De fraaie natuur in combinatie met het mooie weer maakte vandaag een heerlijke dag. 
Naarmate we verder uit de woestijngebieden komen en de pacifische kust naderen wordt de bevolkingssamenstelling "normaler". De afgelopen dagen zagen we steeds meer jongeren waar de dagen daarvoor de bevolking vooral uit senioren leek te bestaan. 
Morgenavond willen we in San Francisco staan, vanavond moeten we daar een goed plan voor maken.

Woensdag 27 mei

Door Harrie op 28 mei 2015 5:30
Woensdag 27 mei Marin
De voor vandaag geplande rit duurt naar verwachting 3,5 uur. Dus, op tijd op en om half 9 draaien de wielen weer. Erg interessante is de route niet, behoudens de prairiewolf  (coyote) die we door een van de uitgestrekte weidevelden zien lopen. 
De wereld begint voor ons steeds gewoner te worden. Stadjes en dorpen passeren, zelfs voetballende kinderen. Het moet niet vertrouwder worden.
Californie blijkt ook een staat te zijn met uitgebreide industriegebieden. Als autonome economie zou het in de top 10 van de wereld staan.
Net na het middaguur rijden we langs San Francisco naar het RV park in Marin County. Daar laten ons door de vriendelijke receptioniste uitgebreid voorlichten over de verbinding naar SF en de mogelijkheden in de stad zelf. De middag zelf maken we de plannen voor morgen onder het genot van een donkerbruin biertje op het eerste terrasje sinds weken. 's Avonds rijden we naar Muir Beach om van de zonsondergang te genieten. Pech, zeemist, shit. Mooi uitzicht, dat wel, maar strak fris windje. Nooit geweten dat de US hier verdedigingswerken hadden liggen omdat ze een aanval op SF vreesden na Pearl Harbour. 
Morgen een lange dag naar San Francisco 

Donderdag 28 mei

Door Harrie op 03 juni 2015 3:19
Donderdag 28 mei
San Francisco, here we come. Voor vandaag hebben we een strak plan: de ferry van 8:40, kwart over 9 SF, hele dag stad, laatste ferry om 21:35 terug, tegen kwart over tien terug op de campground. Zo, die staat.
De ferry vertrekt keurig op tijd, vaart langs de gevangenis van San Quentin de haven uit, geeft dan vol gas en stuift door de baai naar SF. De pet af bij het kiekjes maken, geheid dat ie anders in de baai eindigt. Al snel komt de Golden Gate brug in beeld. Jammer van de zeemist, we zien alleen het  onderste deel van de torens. Langs Angel Island en Alcatraz door naar de Embarcadero, de haven van SF. Indrukwekkende skyline, ondanks de nevel. 
Aan land met de tram naar Pier 33 en vandaar te voet verder langs Fishermans Wharf. Pier 39 is omgetoverd tot een uitnodigend winkel- en verblijfsgebied, maar de Californische zeeleeuwen bijeengeklit op hun vlonders zijn het leukste. Daarna de cable car. Geweldig om te zien hoe men het openbaar vervoer in deze stad op heuvels heeft opgelost én hoe dat tot de dag van vandaag functioneert. We laten ons wegbrengen tot voorbij Union Square, lopen een stukje terug, half uurtje Macy's (niks geen handel voor mannen) en komen uit bij Chinatown. Honger neemt de overhand en we laten ons een stevige Chinese lunch smaken. Daarna slenteren door de straten en de ogen uitkijken. De oude stad bruist van het leven uit alle werelddelen. Weinig van de monumentale gebouwen die Europese steden kenmerken. Met onze "muni pass" laten we ons naar de Golden Gate brengen. Mooie fotosites! 
Interessante informatie in het bezoekerscentrum over de bouw van de brug. Het concept is in principe simpel, de berekening is een ander hoofdstuk, maar vooral de uitvoering moet een huzarenstuk geweest zijn. Opnieuw een knap staaltje Amerikaanse civiele techniek, en dat in een tijd zonder rekenmachines. Gewoon met potlood en papier berekend. Petje af zegt deze constructeur die terecht geëerd wordt met een standbeeld bij de brug. We lopen de brug op tot de 1e toren en krijgen zo een indruk van de dimensies. Terug naar downtown, eten bij Fishermans Wharf en dan terug naar de haven. De ferry van 20:10 blijkt onhaalbaar, wordt het toch de laatste. We vullen de tijd bij Starbucks. Bijzonder om 21:00 sluit de tent en wordt iedereen, al dan niet met koffie en al, buitengezet. Een klant die net z'n koffie betaald en gekregen heeft protesteert (in mijn ogen volkomen terecht) uit alle macht. Terug met de ferry over de donkere baai, foto's maken is ondoenlijk door het opstuivende water. Thuis nog een afzakkertje en dan "onder zeil".

Vrijdag 29 mei

Door Harrie op 03 juni 2015 3:21
Vrijdag 29 mei
Vandaag geen haast, we gaan de komende 3 dagen op ons gemak over de highway 1 naar LA. Voor vandaag is Monterey het doel. Vanaf Marin County loopt de 101 direct naar de Golden Gate brug en door San Francisco. Dat kost wel enige tijd, maar gaat verder soepel. We passeren bekende namen uit het tijdperk van de digitale revolutie, de thuisbases van grote internetbedrijven.
Vlak voor Monterey, bij Castroville komen we weer bij de oceaan en genieten we van een lunch aan zee. Daarna nemen we de afslag naar de roemruchte "17 miles drive" langs Monterey, Pebbles beach naar Carmel. Al meteen zien we een zeehond op een rots zonnen terwijl haar pubs de zwemkunst beoefenen. In Carmel, het plaatsje waar Clint Eastwood ooit burgemeester was, nemen we de campground bij de rivier. Mooi stekje, rustig. 's Avonds barbecue, spotify en toegeven aan de digitale verslavingen.

Zaterdag 30 mei

Door Harrie op 03 juni 2015 3:23
Zaterdag 30 mei
Vandaag gewoon verder over de kustroute. Jammer opnieuw van de zeemist. Landinwaarts is het heerlijk weer, aan zee hangt de oceaanmist. Pas rond het middaguur krijgt ook aan de kust de zon de overhand. We stoppen op een aantal plekken om kiekjes te maken. Steeds speuren onze ogen naar  zeehonden, onze volharding wordt beloond. Opeens zien we er een twintigtal liggen, genietend van de zon. We klimmen van de rotsen tot aan het water, de beestjes volgen ons nauwgezet,  alle kopjes zijn op ons gericht, leuk. De achterste zeehonden moeten zich in bochten wringen om te zien er zich voor hen allemaal afspeelt. Ze zijn zo nieuwsgierig als ze groot zijn. Verderop, net voorbij Hearst Castle, ligt de hele baai vol met zeeolifanten. Jammer van al die mensen, maar de zeeolifanten zijn super. Wat een klossen zeg, en stinken dat ze kunnen. De meeste liggen "er voor dood bij", lamballen zijn het. Maar wel leuk. 
Zaterdagavond in Pismo Beach. Wandelen langs de boulevard, over de pier, surfers nagapen, zonsondergang kieken, biertje in de barretjes aan het uitgangsstraatje, verwonderd zijn over "the american way off life".

Zondag 31 mei

Door Harrie op 03 juni 2015 3:25

Maandag 1 juni

Door Harrie op 03 juni 2015 3:49
Maandag 1 juni
Ochtend in het park, mooi weer ontbijtje bij het strak glanzende meer. Dan vol goede moed "terug naar de kust". Toch weer nevel. Nou ja, we kennen het patroon: 's ochtends nevel, 's middags komt de zon door, 's avonds wint de nevel het weer. 
Parkeren bij de haven van Santa Barbara, wandelen langs de boulevard, pier bezichtigen, vol verwondering een Volkswagen Kever uit 1959 bekeken. Gestukadoord, beschilderd, meer  beeldhouwwerk en statement dan auto. Tevens woning van een oudere mevrouw, ze had haar halve leven in de kever gewoond. Volgens haar man was VW het enige goede dat Hitler had bewerkstelligd. 
Verder langs de oceaan kustlijn richting Los Angeles, target is Malibu. Net na het middaguur arriveren we, wel duur zeg. Voor een plek met oceaanzicht vragen ze $ 120, toch maar gedaan. Doen we ook niet elke dag. Middag heerlijk in de zon, genieten van het uitzicht. Eten doen we in het nabijgelegen seafood restaurant dat ons door zo ongeveer iedereen al is aangeraden. Wel bijzonder, eerst je eten bestellen in een soort frietkot en betalen. Dan een plaatsje zoeken in het naastgelegen gebouw, een soort overdekte picnicplaats waar iedereen z'n eigen drank meebrengt. Als onze signaalgever oplicht is het eten klaar en kunnen we het afhalen. Smaakt prima overigens. Tegelijk ook de ogen uitkijken naar hoe de locale bevolking hiermee omgaat. Een groep vrouwen die de verjaardag van een komen vieren, stevig voorzien van drank. Een echtpaar dat alles bij zich heeft, tafelkleedje, drank, kaarsje; alles  uitstallen en dan hun maaltijd nuttigen. 
Terug naar de camping. Als het verkeersgeluid geluwd is horen we de zware golfslag van de oceaan. Is rustgevend, slaapt super. Morgen opruimen en terug naar LA

Dinsdag 2 juni

Door Harrie op 03 juni 2015 4:01
Dinsdag 2 juni
Voof de afwisseling vanochtend geen nevel. Helder weer, warm. Na het ontbijt opruimen, inpakken, RV schoonmaken. En dan op weg voor de laatste etappe. We hebben de tijd en toeren langs de kust, langs Santa Monica en door Los Angeles. De beroemde kapitale letters van Hollywood aanschouwd. Dan via downtown naar het zuiden van de stad. Aftanken, boodschappen doen en dan inleveren het beest. Loopt allemaal soepel en tegen half vier staan we in het hotel. Toch maar vast inchecken voor morgen.
Rondje om het hotel op zoek naar restaurantjes. Gevonden, zelfs een ruime keuze. Het wordt de Mexicaan, we beginnen met het happy hour, eten een stevig Mexicaans menu en sluiten de dag af op de hotelkamer. Administratie bijwerken, schoonheidsslaapje, het bekende werk. 
We hebben 4435 kilometer op de teller staan, 297 gallons benzine verreden, net geen 1:4 gehaald.
Poeh, poeh, morgen terug naar huis.

Zondag 31 mei

Door Harrie op 03 juni 2015 4:05
Zondag 31 mei
Los Angeles nadert en daarmee het einde van de trip. Van Pismo naar Santa Barbara is het doel voor vandaag. Makkie.
Het weer kennen we inmiddels: 's morgens en 's avonds nevel van de oceaan en dus fris, daartussendoor wint de zon een tijdje. We beginnen dus in de vochtige mist, landinwaarts klaart het snel op. Ook zo vlak langs de kust is het land dor, water is hier een dijk van een probleem. No water, no jobs. Het is te hopen voor de mensen dat deze droogte niet structureel wordt, dan is het feest hier vlug afgelopen. 
Als we Santa Barbara naderen en daarmee ook weer de kust zien we de nevelwolken al over de bergen krullen. Mmm, dat gaat 'm niet worden. We rijden vanuit Santa Barbara terug via de 154 naar het meer landinwaarts gelegen Lake Cachuma. Daar schijnt de zon  volop en we zoeken een plek op het park bij het meer. De middag wordt luieren in de zon of in de halfschaduw, ieder wat wils.

Donderdag 21 mei

Door Harrie op 15 juni 2015 19:41
Vandaag naar Las Vegas

Reacties

REAGEREN

Fam. van Oosterhout

CAMPERRONDREIS DOOR AMERIKA

mei 2015