Na een redelijke nacht slaap (ik wel in ieder geval) staan we om 07:00 op.
Na wat gerommel en de laatste bagage checks staat om 08:00 het vervoer voor de deur (Mam en Henk). Na een redelijke rustige rit arriveren we rond 09:30 op Schiphol.
Het inchecken bij United Airlines gaat vlug en 15 minuten later drinken we een kopje koffie met mam en Henk. Weer iets later nemen we afscheid en gaan wij de tax free zone in terwijl mam en Henk een ritje richting Marken en Volendam maken om hun dag niet als verloren te beschouwen. Uiteraard wordt er weer het een en ander gekocht voordat we het vliegtuig instappen. Je merkt nu wel dat de Amerikanen erg panisch zijn geworden na 9-11. Je wordt per groep of persoon ingecheckt bij de gate, en moet allerlei bagage vragen beantwoorden.
Alsof een terrorist netjes aangeeft dat hij voor iemand anders een pakketje heeft meegenomen, zijn bagage niet zelf heeft ingepakt en zijn bagage verder onbeheerd heeft achtergelaten (duh).

De vlucht op zich is weer een belevenis apart. De captain gaat met pensioen en dit is zijn laatste vlucht. In Amerika moeten piloten voor hun 60 met pensioen en morgen word captain Tuck Tucker (zo heet hij echt) 60 dus vandaag is zijn laatste vliegdag. Er zijn tevens 14 familieleden bij deze laatste vlucht De bemanning maakt er een hele happening van en we krijgen te horen wat Tuck zijn leven zoal heeft uitgespookt. Ook de captain maakt er een emotioneel moment van door op te stijgen met de woorden “Well Patty, lets bring her home for the last time” (Patty is dus zijn vrouw) Iedereen aan boord mag 1 v/d 2 afscheidskaarten tekenen met een persoonlijke boodschap. Ook wij hebben dus een krabbeltje op de kaart gezet. (we liggen nu waarschijnlijk in Maryland ergens in een la.) Ik had ooit op tv gezien dat als een piloot zijn laatste vlucht maakt hij bij de landing een leuke afscheidsceremonie krijgt. En inderdaad krijgen we de (on)bekende “douche” van 2 bluswagens op het vliegveld die met hun waterkannonen een ereboog maken waar we onderdoor taxiën. Toch wel mooi om mee te maken en de kans is heel klein dat we zoiets nog eens meemaken.Het overstappen na de vlucht van bijna 8 uur, gaat vlot en zelfs de immigration is super vriendelijk (ze zijn normaal erg chagrijnig en staan zo ook bekend in de reiswereld) We maken een leuk praatje met de vrouwelijke beambte als ze ziet dat we doorreizen naar Las Vegas. Ze is er zelf ook geweest en is vertrokken met alleen haar kleren nog aan. Ze wenst ons veel plezier en geluk in Las Vegas. Verwonderd over zoveel (onverwachte) vriendelijkheid lopen we door. Hierna komt het panische gedeelte van de Amerikanen weer in beeld, waar we door de scan moeten. Alle spullen moeten in bakken en de schoenen moeten ook uit. Ook hier komen we weer ongeschonden uit en de bagage die we opgehaald hebben gaat hier weer door de scan om hierna doorgeboekt te worden naar onze volgende vlucht.

Onze vlucht blijkt een half uur vertraging te hebben. We eten dus onze eerste fastfood hap op het vliegveld om daarna te wachten op het vliegtuig naar Las Vegas. We raken in gesprek met iemand uit Eindhoven (kleine wereld)die nu voor de derde keer naar Las Vegas gaat. Hij slaapt in Downtown Las Vegas en reist alleen. Als eindelijk ons vliegtuig arriveert checken we in recordtijd in. (het grondpersoneel had ook om onze medewerking gevraagd om de vertraging in te lopen.) We vertrekken een uur te laat voor onze vlucht van 5 uur, maar arriveren een kwartier later dan gepland. De bagage gaat niet al te vlot maar als deze arriveert zitten onze spullen bij de eerste lading. Onze koffer blijkt flink beschadigd en sluit niet goed meer maar we kunnen er nog mee de shuttle bus in zonder dat deze opengaat. De shuttlebus blijkt ons voor $7 naar het hotel te brengen In de shuttlebus stapt de Eindhovenaar ook in omdat zijn hotel ook op onze route ligt. Een kwartier later checken we in het Stratosphere hotel. We vragen een kamer met stripview. Dit kost $15 extra maar aangezien dit hotel al erg goedkoop is doen we dit. We krijgen een kamer op de 21e verdieping met inderdaad een uitzicht op de strip We zien het nieuwe Wynn liggen en kijken verder op Circus Circus. Verder is er niet veel meer te zien, maar ja het Stratosphere hotel ligt dan ook op het einde v/d strip. (wat wil je ook voor die paar $ ) Op de kamer blijkt de reden voor de beschadigde koffer. Deze blijkt ivm een inspectie geforceerd geopend te zijn ter controle ! (lang leve de panische Amerikaan)
Aangezien het volgens onze biologische klok al rond 07:00 Nederlandse tijd is gaan we snel even wat te drinken en eten halen om op onze kamer hierna van onze welverdiende rust te genieten. Na 2 slices pizza en 2 flesjes Foster bier vallen we moe maar voldaan in slaap.