Op tijd loopt de wekker af. We worden naar Schiphol gebracht door Menno. Ondanks het vroege uur is het druk op de A2 en daarom komen we een half uur later dan gepland aan. Er is daarom geen tijd meer om nog samen koffie te drinken dus nemen we op de kiss&ride parkeerplaats afscheid.

Het inchecken is niet gelukt gisteren en ook nu lukt het niet bij de incheckzuil in de vertrekhal. Het is niet helemaal duidelijk waarom. We worden doorverwezen naar de incheckbalie en daar slaat de schrik ons om het hart. Ondanks de goedgekeurde Estaverklaring, blijkt er iets niet in orde te zijn met de Estaverklaring van Eric. Het paspoortnummer klopt niet. Met deze verklaring mogen we niet mee. We moeten uit de rij en het advies is om zo snel mogelijk opnieuw een verklaring aan te vragen.

Op hoop van zegen doen we dat en via de link naar de officiële site loggen we snel in op onze telefoon. Opnieuw doorlopen we het hele invulschema en met onze creditcard betalen we. Nu vingers gekruist dat de toestemming ook meteen komt. Dat kan vrijwel meteen, maar kan ook een paar uur duren en die tijd hebben we niet. Gespannen drukken we op de verversknop en gelukkig komt daar meteen de toestemming. Wat een mazzel. Snel terug in de rij en ook de grondstewardess geeft groen licht.

Snel naar de douane en we moeten meteen door naar de gate, want nu hebben we helemaal geen tijd meer over. Toch niet voor niets dus die drie uur die je voor de vlucht aanwezig moet zijn. We hebben nog net tijd om even naar het toilet te gaan en dan kunnen we al boarden. Opgelucht ploffen we neer voor de vlucht naar Houston die tien uur zal duren. Gelukkig is de vlucht niet vol en de stoel op onze rij van drie blijft leeg, waardoor we wat extra ruimte hebben.

De vlucht verloopt prima en zonder problemen komen we aan in Houston. Daar aangekomen hopen we dat met de Esta echt alles in orde is. En gelukkig worden ook hier geen vreemde vragen gesteld. We doorlopen de immigratieprocedure, halen onze koffers van de band om door de douane te gaan en hebben nu gelukkig wel wat meer tijd om even rustig van vlucht te wisselen. In een leuke diner drinken we een lekkere cocktail en eten een smakelijke burger.

Een monorail brengt ons naar de gate in de volgende terminal voor onze vlucht naar Salt Lake City. Die is minder lang en in de avondschemering zien we Salt Lake City onder ons verschijnen, omlijst door de heuvels om de stad. Als we geland zijn en de bagage gaan ophalen staan de koffers al naast de band. We bellen in de aankomsthal via de gratis telefoonlijn naar ons hotel om te melden dat we er zijn, zodat de hotelshuttle ons op kan halen. Die arriveert binnen een kwartiertje en nog een kwartier later zijn we bij ons hotel. De klok is rond en na een douche duiken we lekker ons bed in. Het is een lange dag geweest.

Accommodatie: Crystal In Salt Lake City downtown