30+ jaar
3.27.0.10@P-CD06 (201005 1421)

Op naar Schiphol

Door Ben Plat op 28 mei 2015 16:38
Het is (bijna) zover. Vanmiddag per trein en veel bagage vertrokken vanuit Groningen naar Schiphol, waarna we bij aankomst met een shuttelbus naar ons hotel (Ibis Airport) zijn gebracht. 


Hadden in  de bus een korte ontmoeting met Friese vader en dochtertje (leek een beetje op kleindochter Merith), die uit Kreta kwamen en terug zouden rijden naar Leeuwarden. 
Zo direct hapje eten en dan vroeg slapen, want morgen gaat de wekker om 16.30 uur

Reis naar Vancouver 29 mei

Door B. Plat op 30 mei 2015 14:02

Vanochtend heel vroeg vertrokken en via een tussenstop in Londen naar Vancouver gevlogen. Een hele lange vliegreis, die voorspoedig verliep. Beetje slapen (lastig), lezen, filmpje kijken, en de vlucht op het scherm volgen. En regelmatig werden we goed verzorgd door de cabin crew. Na een voortreffelijke landing om 11.15 uur lokale tijd waren we voor het eerst van ons leven in Canada. Toch wel een bijzondere ervaring! Het weer was fraai, zonnig en 22 graden. Na een sympathieke ontvangst en controle op het vliegveld namen we de metrotrein naar City Centre. Rond 13.00 uur checkten we in in ons hotel (Sandman City) met een prima kamer op de 8e verdieping met fraai uitzicht op de baai en de bergen van Noord Vancouver.

 


Na een middagslaapje gewandeld naar het waterfront (Canada Palace) en daar naar eetcafe/pub Mahony & Sons geweest voor een drankje en wat eten. Natuurlijk bruisend en buitengewoon gezellig zo bij de start van het weekend voor vele Vancouvers. Om 21.00 uur rolden we in ons bed en hoewel het hier nog klaarlichte dag was vielen we snel in slaap. En realiseerden we ons, dat we meer dan 25 uur achtereen in touw waren geweest!

Vancouver stadstrip 30 mei

Door B. Plat op 31 mei 2015 14:30
Prima geslapen, maar uiteraard waren we wel vroeg wakker en op. Vandaag hebben we een rondtoer door de stad gemaakt met de hop on hop off bus. Een hele mooie manier om veel van Vancouver te zien en regelmatig bepaalde wijken of bezienswaardigheden te voet te verkennen: Chinatown (moet je gezien hebben, maar niet echt spectaculair), het trendy Gastown (een aanrader), het grote en zeer levendige Stanley Park (met prachtige uitzichtpunten over de omringende baaien, waaronder English Bay) en Granville Island (een tot art island omgetoverd oud industriecomplex en de public market). En we hadden er perfect weer bij! 



Rond zes uur waren we weer on ons hotel. Nagenietend van een heerlijke dag in een geweldige stad met veel best fraaie hoogbouw (glascity), vele trendy plekken en een enorme diversiteit aan mensen qua afkomst, cultuur, kleding, maar vooral heel toegankelijk en vriendelijk. Wat vooral opvalt is, dat als je ergens zoekende bent er altijd wel iemand op je af komt en je helpt.
In Gastown kort met geëmigreerde Engelsman en Manchester United fan gesproken. Hij was zeer positief over van Gaal en vertelde dat de supporters "love van Gaal". Een man met visie, en oog voor de wat langere termijn!
"s Avonds gegeten bij Frankie's Italien Kitchen & Bar. Voortreffelijk! 

Vancouver by bike 31 mei

Door B. Plat op 01 juni 2015 5:10
Opnieuw prima geslapen en vroeg weer op. Na ontbijt fietsen gehuurd bij Simons bikeshop aan Robsonstreet. 


Via grotendeels gemarkeerde fietsstroken door City Centre naar Stanley Island langs de seaside richting de Lions Gate Bridge, die Stanley Island met North Vancouver verbindt. Een forse klim, maar dan prachtige uitzichten. In Vancouver North up hill naar Capilano Suspension Bridge Park gefietst (een pittige klim) en te voet een aantal uren in het park doorgebracht. Over de hangbrug, de Treetops walk en de cliffwalk in een regenwoud met reuzen van bomen.


Daarna weer afdalen richting de bridge en terug klimmen en dalen naar Vancouver Island. Terug naar Downtown langs de seaside (English Bay). Vervolgens langs Granville Island en de oevers van False Kreek. Een levendig terras gepakt (Mahony & Sons), waar we ruim een uur hebben genoten van het weer, de drankjes en de van het weekend genietende Vancouvers.
De dag afgesloten bij Frankie's Kitchen en Bar, waar we opnieuw voortreffelijk gegeten hebben. 
We hebben volop genoten van de dagen in de mooie en bruisende stad. Morgen de camper ophalen en de natuur in. 

Op weg met de camper 1 juni

Door B. Plat op 02 juni 2015 22:33


Na een paar fantastische dagen in Vancouver zijn we uitgecheckt in ons prima bevallen hotel Sandman. Met een greencab taxi zijn we naar Cruise Canada gereden, ongeveer 40 minuten rijden van City Centre. Wat vroeger aangekomen dan gepland moesten we nog even wachten op de administratieve afhandeling en instructie. In het zonnetje op de picknick tafels raakten we in een leuk gesprek met twee Nederlandse stellen, die hun camperreis helemaal hadden afgestemd op het WK voetbal voor vrouwen, dat binnenkort begint. Eén van de stellen bleken de ouders te zijn van Manon Melis, de routinier van het Nederlands team. Harry Melis was oud-voetballer van Feyenoord en ADO Den Haag. Zij gingen de wedstrijd van hun dochter tegen Nieuw Zeeland in Edmenton bijwonen. 


Dit is waar we voor gekomen zijn: 31 dagen toeren door de prachtige natuur van British Columbia/Alberta! Hoewel geen automaat gewend bleek het rijden eigenlijk best gemakkelijk. Helaas moesten we eerst weer door Vancouver om op Highway 1 richting Hope te komen. Ruim een uur lang door stedelijk gebied met druk verkeer. Een echte vuurdoop voor de onervaren camperrijder. Het weer veranderde – conform verwachting – ook. Zwaar bewolkt en zo nu en dan wat regen. In Chilliwack gepauzeerd en veel boodschappen ingeslagen in de plaatselijke mall. Vervolgens door een prachtige natuur naar Manning Provincial Park, waar we rond 18.30 uur op de natuurcamping Lightning Lake Campground onze eerste camperplek vonden. Bij de ingang werden we direct gewezen op het feit, dat er een “bear around” was, wat ons wel een beetje een angstig gevoel gaf. Zijn we niet gewend hè. Aarzelend kwamen we de camper uit om naar het toilet te gaan. Maar we zagen ook andere mensen gewoon buiten wandelen, dus wij zijn ook even afgedaald naar het pitoreske Lightning Lake. Later hoorden we van de boswachter, dat de beer langs de weg was gesignaleerd, maar niet op de campground kwam. Geen beer gezien, wel een soort hert dat vlak langs de camper liep. 

Wat een overgang binnen 12 uur: Van de 24 uur per dag lawaaiige en altijd verlichte stad naar de (bijna) volledig stilte op deze campground, waar het ’s nachts aardedonker was! De regen viel gestaag. De komende dag(en) is het wisselvallig. Morgen op naar het zuidelijkste punt van onze route: Osoyoos.


Osoyoos 2 juni

Door B. Plat op 03 juni 2015 1:43

Na een hele rustige nacht vroeg vertrokken richting Osoyoos Lake. Met een stop in Princeton, waar we in een authentiek chauffeurscafé koffie hebben gedronken.

 Langs de weg vele borden over aangekondigde rodeo’s; we waren hier blijkbaar in cowboy country. Verder door een fraai bergachtig landschap, dat veel opener was dan Manning Park. De wolken werden steeds dreigender en al gauw begon het te regenen. Rond 12.00 uur kwamen we aan in Osoyoos aan het gelijknamige meer. Het stadje ligt op een schiereiland in het meer, op een steenworp afstand van de Amerikaanse grens. De streek rond Osoyoos is voor Canadese begrippen extreem warm en droog. De Casacade Mountains houden de regenwolken tegen (volgens het boekje), zodat hier minder dan 200mm neerslag per jaar valt. Maar vandaag dus niet, het regent tot aan het eind van de middag.

We vinden een mooie camperplaats op NK’MIP RV Park in een soort resort met diverse accommodaties, een golfbaan, wijngaarden, en een prachtige Campground. Aan het meer en onder de bomen. Kan ons nog van pas komen als het straks weer “normaal” weer wordt. Het is wel een bijzondere ervaring zo’n RV park, waar de meest grote campers en trucks met camperoplegger hun plek hebben. Canadezen willen er dan niet van weten, dat ze net Amerikanen zijn (en dat is ook zo!), maar alles is hier ook big! Dat geldt niet alleen voor de campers, maar ook voor de producten in de supermarkt.

Voor het eerst de camper aangesloten op elektra, water en rioolafvoer (full hook) en we hebben bovendien redelijk werkend internet op de standplaats.

Hier blijven we een paar dagen….

Osoyoos 3 juni

Door B. Plat op 04 juni 2015 2:52

Vandaag geen reisetappe. We zijn gestart met een half uur joggen voor het ontbijt. Het weer was deze dag bijzonder. Het is qua temperatuur lekker, de zon is door de sluiers zo nu en dan zichtbaar, maar toch vallen de hele dag druppels uit de wolken.

De plaats Osoyoos blijkt genoemd te zijn naar de Osoyoos indianen. Een groot gebied naar het noorden toe is een reservaat, waar ook onze campground in ligt.  Overal zijn dan ook mooie beelden van indianen te zien. 

                                         

Wij hebben vlak bij een bezoek gebracht aan de NK’MIP Cellars, de eerste door Aboriginals (first owners, zoals de Canadezen ze noemen) gerunde wijngaard van Canada. We kregen een boeiende rondleiding van Kathleen, zowel door de wijngaard, als in de Winery waar we diverse soorten wijnen geproefd hebben.  Ze runnen overigens niet alleen de Winery, maar het hele NK’MIP resort inclusief onze campground.

’s Middags zijn we langs het meer naar Osoyoos gewandeld, hebben we boodschappen gedaan en een biertje gedronken in de plaatselijke pub. Na terugkomst hebben we  kennisgemaakt en gebabbeld met nieuwe Nederlandse buren, die op weg terug zijn naar Vancouver. Morgen trekken we verder noordwaarts in de Okanagan Valley.

Okanagan Lake 4 juni

Door B. Plat op 06 juni 2015 3:15

Weer prima geslapen. Na het ontbijt hebben we de camper gereed gemaakt voor vertrek. Watertanks lozen en water en elektra afkoppelen. Eigenlijk heel simpel als je het een keer gedaan hebt. Binnen alles weer “hobbel proof”. Nog even met de Nederlandse buren (van Friese afkomst) gesproken, een gepensioneerd plastisch chirurg en zijn vrouw uit Rotterdam. Van Barth kregen we diverse brochures over gebieden, waar wij nog heen gaan. Afscheid genomen en koers gezet naar het noorden. De zon was inmiddels doorgebroken en wat volgde was een prachtige tocht langs meren en wijngaarden. Bij Penticton kwamen we aan de zuidpunt van het grote Okanagan Lake. De Highway 97 volgde de linker oever en opnieuw fraaie uitzichten, maar de bewolking was weer flink toegenomen. 

We hadden de keus uit twee campgrounds: Okanagan Lake North 11km boven Summerland, een provincial park camping (dus geen elektra, water en vuilwaterafvoer) of Todds RV Campground in Peachland. We kwamen eerst langs Okanagan Lake North en gingen deze dus bekijken. We  spraken bij de ingang met een Canadees, die met zijn caravan stond te wachten. Niet om de camping op te gaan, maar omdat er even verderop een ernstig ongeluk was gebeurd, waardoor er een opstopping was ontstaan, die naar verwachting  urenlang zou duren. Mazzel dus, dat we hier afgeslagen waren en derhalve hoefden we ook geen keus meer te maken. Daar kregen we geen spijt van. We vonden een prachtige plek met fraai uitzicht op het meer. 

Rond 12.30 uur waren we geïnstalleerd en genoten we van een heerlijke middag in de zon. In de namiddag kwam een grote pick-up met enorme trailer op de plaats naast ons staan. Met bewondering het achteruit in parkeren en de installatie van de trailer op de plek gadegeslagen. Zoiets kom je in Europa niet tegen!

Op basis van de weersverwachtingen hebben we onze route aangepast. We gaan nu – direct - richting de Rocky Mountains, omdat het daar de komende week goed weer is. Morgen op naar Revelstoke.

Revelstoke 5 juni

Door B. Plat op 06 juni 2015 3:39

Stralend mooi weer. Na het ontbijt vroeg vertrokken. Het werd een prachtige rit langs de oevers van het enorm lange Okanan Lake. Wat filerijden tijdens de spits door Kelowna en langs het schitterende Kalamalta Lake naar Vernon. Helaas blijken er langs de Highway 97 geen parkeerplaatsen te zijn met uitzichtpunten om even te stoppen en een foto te maken. Daarvoor moet je de parallel lopende Parkway nemen, zoals wij later ontdekten. Na Vernon richting de Highway 1 in een steeds bergachtiger landschap. In Sicamous hebben we (veel) boodschappen ingeslagen in de supermarkt en de (aparte) drankwinkel. Vervolgens het laatste stuk naar Revelstoke door een fraaie omgeving met bergen van 3000m hoog, waar nog sneeuw op de toppen lag.

Even ten zuiden van Revelstoke een mooie plek gevonden op Williams Lake Park & Campground, waar we de middag aangenaam doorgebracht hebben aan de oevers van het meer. Je kunt merken, dat het weekend begint. Langs het meer veel  vooral jonge tentkampeerders, die de BBQ aan hadden gestoken en luidruchtig converseerden onder het genot van een drankje.

Op deze camping is er centraal weer WIFI, dus hoop ik de verslagen plus foto’s vanavond weer te kunnen verzenden. Het was een heerlijke avond, met een nog stralende zon en een zeer aangename temperatuur. Morgen op naar Yoho National Park.

Golden en Field 6 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 3:53

De eerste beer gespot!

Vanochtend hadden we een onverwachte maar heel lieve gast bij het ontbijt. Een eekhoorntje, dat brutaal aan tafel schoof. Je ziet er heel veel en ze zijn redelijk mak in de omgeving van campings. Fotootje van gemaakt om door te sturen naar onze kleinkinderen. Zullen ze vast heel leuk vinden.

Na het ontbijt richting Golden en Field in het Yoho Nationaal Park. In het Glacier Nationaal Park gestopt op de Rogers Pass (1230m), waar we in het Informatiecentrum twee toegangspassen voor alle nationale parken in de Rocky Mountains hebben aangeschaft (verplicht). En vervolgens verder door een schitterend landschap van bergen, canyons, snel stromende rivieren en heel veel dennenbossen. We waren inmiddels een tijdzone gepasseerd en moesten onze horloges 1 uur vooruit draaien. Na het NP volgde het brede dal van de Columbia River bij Golden met aan weerszijden de Purcell Mountains (west) en de Rocky Mountains (oost).  In Golden namen we de afslag naar Kicking Horse Mountain Resort, waar we de camper parkeerden en de Golden Eagle Express Gondola namen naar Mount Dogtooth (3433m). 

Bovengekomen genoten we van het adembenemende uitzicht, een korte rondwandeling en een heerlijk drankje. Vervolgens weer naar beneden met de gondel en plotseling zag Rita op een pad van de berghelling een (bruine) beer rechtop staan en vervolgens weglopen. Helaas was het niet mogelijk om zo snel een foto van de beer te maken in een dalende gondel, mede omdat we hier natuurlijk totaal niet op gerekend hadden. Maar we hebben onze eerste beer gezien! Of zoals Rita riep: ”Een fucking bear op Dogtooth Mountain”.

Opgewonden zochten we de camper weer op en reden we door opnieuw een schitterend landschap naar Yoho Nationaal Park. Even voorbij Field vonden we op Kicking Horse Provincial Park Campground aan de gelijknamige rivier een mooie zonnige plek, met rondom imposante bergwanden. Het Cruise Canada camper gehalte op ons ronde veldje was hoog en dus waren er ook de nodige landgenoten om even een praatje mee te maken. Na het avondeten nog even een wandeling naar de snel stromende Kicking Horse rivier gemaakt. Dat gaat ons al wat beter af, nog slechts een beetje ongemakkelijk en luid pratend en zingend het pad af om eventuele beren voor onze komst te “waarschuwen”.

Het was stralend helder en op deze hoogte (ca 1300m) koelde het snel af. Dus op tijd naar binnen.

Morgen een uitstapje naar het nabij gelegen Emerald Lake en dan door naar Lake Louise.

Emerald Lake en Moraine Lake 7 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 4:20

 

Weer vroeg op. Helaas (nog) een bewolkte hemel. Na het ontbijt zijn we een stukje terug gereden en hebben we de afslag naar Emerald Lake genomen. Eerst kwamen we langs de Natural Bridge, die het water van de Kicking Horse River overspant. Eeuwenlange erosie heeft een doorgang doen ontstaan in de harde rots.

Daarna door naar Emerald Lake, waar het zo vroeg nog rustig was. Daar hebben we een wandeling rond het meer gemaakt en genoten van de uitzichten. Jammer dat de zon het merendeels liet afweten, zodat de (vele) foto’s die we maakten wat donker bleven. Bij terugkomst bij het parkeerterrein bleek het aanmerkelijk drukker geworden. Met uiteraard weer veel Chinese toeristen.

Terug naar Highway 1 en op weg naar Lake Louise, een relatief kort ritje (35km). We reden Yoho National Park en British Columbia uit en Banff Nationaal Park en Alberta binnen. Op campground Lake Louise Trailer vonden we een mooie en heel rustige plek, niet ver van de Bow River. Wel elektra, geen WIFI. De omgeving van Lake Louise is één van de drie belangrijkste “nurseries” voor de grizzly beren in Banff NP en dus is het mogelijk, dat deze dieren zich ook in de directe omgeving van de camping bevinden (!)

’s Middags naar het Moraine Lake gereden in de Valley of the Ten Peaks, het volgens de boekjes het minst drukke meer van de twee hier in Lake Louise. Maar op zondag en later op de dag bleek dit niet het geval. Het was een enorme drukte en met moeite vonden we gelukkig nog één parkeerplaats voor de camper. De zon brak nu echt door, maar stond voor het mooie plaatje helaas ongunstig (tegenlicht). Ook hier zijn we langs het meer gelopen naar het verst toegankelijke punt en retour. De bijzondere haast turquoise kleur van het meer en de indrukwekkende tien bergtoppen van meer dan 3000 meter op de achtergrond maakten het een fascinerende ervaring. Wat is het hier in de Rocky Mountains mooi! 

Even een (duur) biertje op het terras van de uitspanning gedronken en daarna terug naar de camping. Heerlijk in de zon geborreld en toen Rita eten ging maken ben ik een rondje gaan lopen. Stukje langs de rivier (Bow River) en over de camping terug. Kort gesproken met een Hongaars echtpaar, dat vlak bij ons stond. Zij bleken al jaren in Nederland te wonen (Delft). Rita kwam er ook even bij, maar had het eten al op de picknick tafel staan. Bij terugkomst bij onze camper bleken we opnieuw een gast aan tafel te hebben gehad, maar nu een ongenode. Het heerlijke stuk vlees op het bord was verdwenen! We waren maar even weggeweest, maar nu bleek de regel, dat je in Nationale Parken eten nooit “onbewaakt” op tafel moet laten staan bewaarheid. Weliswaar was het geen beer geweest, maar waarschijnlijk een vogel (grote kraai?). Later zagen we op een informatiebord, de afbeelding en beschrijving van een “camp robber”, Clarks Nutcracker of “Gray Jay”, de vermoedelijke dader?

Tot laat nog bij daglicht buiten gezeten onder het genot van een wijntje. Morgen naar Banff, waar we een paar dagen willen blijven.

Lake Louise en Banff 8 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 4:38

 

Stralend weer, dus vroeg op. Na het ontbijt naar Lake Louise gereden, waar het nog betrekkelijk rustig was. Hoewel, er waren al weer twee bussen met Chinezen/Japanners uitgeladen, maar gelukkig bleven deze vooral aan de zuidzijde bij het imposante in 1894 gebouwde hotel Chateau Lake Louise om de onvermijdelijke foto’s en stick selfies te maken. Op de wandeling, die we weer langs het meer en terug maakten was het redelijk rustig. Omdat we de ochtendzon in de rug hadden konden we mooie foto’s van het prachtige meer maken. Daarom leek het of dit meer mooier is dan Moraine Lake, maar of dat echt zo is…? De Ten Peaks op de achtergrond waren ook indrukwekkend.

Vervolgens op naar Banff. Via de fraaie Bow River Valley Parkway. Het was maar een korte rit naar Banff, de hoofdplaats in het gelijknamige NP, en van oudsher een zeer geliefd toeristisch oord. Op Campground Tunnel Mountain Village II vonden  we een mooie plek met fraai uitzicht op de omringende bergen. De campers staan hier langs geparkeerd aan een geasfalteerde straat, waar iedere gast een gravelplek met picknicktafel heeft. Gelukkig wel ingebed in het groen.

’s Middags naar downtown gewandeld (half uurtje) en door de hoofdwinkelstraat gewandeld (Banff Avenue). In restaurant en bar Maple Leaf Grill biertje en wijntje gedronken en wifi benut. We troffen het want het was Happy Hour!

Met de shuttle bus weer terug naar de campground, waar we na het eten nog volop genoten van de mooie avondzon en het fraaie uitzicht op de omringende bergen. En toen – volstrekt onverwachts – kwam er over de weg een coyote langs tippelen. Onverstoord tussen alle campers door. Opnieuw een bijzondere ervaring…

We blijven hier een paar dagen en gaan morgen de omgeving verkennen.

Johnston Canyon, Lake Minnawanka 9 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 4:53

Wildlife gespot!

 

Opnieuw een stralende ochtend. Weer vroeg op pad via de Bow Valley Parkway naar Johnston Canyon zo’n 25 km van de campground in Banff. Daar hebben we een wandeling gemaakt door de kloof, die door de Johnston Creek diep is uitgesneden, naar de lower en de upper fall. Bij het informatiebord even de uitleg van een buschauffeur meegepikt, die een gezelschap Vlamingen rondreed. Blijft prettig in het gehoor dat taaltje. Het was een mooie wandeling van ca. 2,5 km heen naar de bovenste waterval. 


Terug bij de camper besloten we, omdat het nog redelijk vroeg op de dag was door te rijden naar Minnawanka Lake. Daar hebben we een boottocht op het meer gemaakt met humorvolle informatie door een gids over het meer, de ontstaansgeschiedenis van de dam en de wildlife dieren, die er voorkomen.


 Vanuit de boot spotte de kapitein een kudde bighornsheeps op de dam. Uiteraard zijn we toen we van de boot af waren daar met de camper langsgereden, en hebben we vele foto’s gemaakt van deze dieren, die zich niets aantrekken van het autoverkeer. Nog even doorgereden naar Two Jack Lake een idyllisch gelegen meertje, waar we opnieuw enkele bighornsheeps tegen kwamen, waaronder een stoere bok, die door Rita bijzonder mooi op de foto is gezet. Op de weg terug vanaf het meer ontdekten we plotseling een beer in de berm, een black bear. Gestopt en deze keer wel vastgelegd met diverse foto’s. Geweldige ervaring, op nog geen tien meter van de camper!

Terug naar Banff, waar we hebben getankt, boodschappen gedaan en ons aangemeld voor de evening wildlife safari ’s avonds. Opgetogen reden we weer naar de campground en genoten van namiddag borrel in een nog heerlijk zonnetje. En of het niet op kon liep een coyote (dezelfde als gisteren dachten we) vlak bij ons plekje langs, op jacht naar één van de columbia ground squirrels. En deze keer konden we ook dit beest op de foto zetten. Het was onze Lucky Wildlife Day! En dan hadden we de safari nog te goed: Een busrit door de delen van het NP bij Banff, waar veel dieren leven. We werden om 19.45 uur opgepikt door onze chauffeur en gids Jordon en met een gezelschap van 23 personen hebben we een rondtoer door de directe omgeving gemaakt, langs mooie uitzichtpunten en plekken waar we wildlife konden spotten. Maar dat viel een beetje tegen: Een paar whitetale dears en bighornsheeps, en vermoedelijk een black bear, maar die hebben we zelf niet gezien. Onze verwachtingen waren wat hoger gespannen, maar Jordon bleek een enthousiaste gids, die ons veel leerzame dingen heeft verteld over alle wildlife dieren en het NP Banff. Rond 22.00 uur bracht hij ons terug op de campground en kwam er een eind aan een lange, bewogen en zeer geslaagde dag!

Morgen op naar de Icefields Parkway richting Jasper.

Icefields Parkway en Jasper 10 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 4:56

 

Wederom vroeg ontbeten in de zon. Water bij getankt en op weg naar Jasper. Eerst nog even naar Mount Norqay (ski area), waar je een fantastisch uitzicht hebt op Banff. In de klim kort weer een glimp gezien van een Black Bear. Kort gesproken met een alleen gaande man uit Nederland, die elk jaar naar de Rocky Mountains vliegt om een weekje wild te spotten. Hij vertelde enthousiaste verhalen over de dieren, die hij in Jasper gezien had (beer met jongen, diverse elken). Dus gauw op weg en we namen afscheid van Banff. 

Even in Lake Louise gestopt voor koffie en toen begonnen we aan de Icefields Parkway, een 230 km lange weg, die zich slingerend een weg baant langs de scherpe bergkammen van de Rocky Mountains. Met vele fraaie vergezichten, meren, bezienswaardigheden en uitzichtpunten. In vele reisbrochures beschreven als de mooiste weg van Canada. Maar het wegdek had wel wat beter gekund. Vanaf Lake Louise werd nieuw afvalt aangelegd, maar ze waren nog niet erg ver gevorderd.

Onze eerste stop was bij Peyto Lake, waar we na een korte wandeling een werkelijk adembenemend uitzicht hadden over dit felblauwe meer en de omringende bergen. Verder naar het noorden. Afgeslagen bij Waterfowl Lake Trail. De weg bleek gesloten, maar via een korte wandeling over een bospad kwamen we bij de snelstromende rivier *(Bow River?). Mooie plaatjes gemaakt. Weer op de Parkway even gestopt bij Waterfowl Lake en uiteraard ook hier weer foto’s geschoten. Vervolgens door naar Saskatchewan River Crossing. Hier kruist de Parkway de North Saskatchewan River, die door de bergen naar het oosten stroomt en zijn 3000 km (!) lange loop naar de Hudson Bay aanvangt.

Door naar Jasper. Bij de parkeerplaats van de Parker Ridge Trail gestopt. De bedoeling was even een stukje omhoog te lopen en te genieten van het uitzicht op de prachtige (nog) besneeuwde hoge bergen. En daarom liepen we op onze hardloopschoenen het eerste stuk op. Het pad ging snel omhoog en was door de smeltende sneeuw glad en modderig. Toch een beetje spijt, dat we onze bergschoenen niet hadden aangedaan. Want we wilden toch eigenlijk wel verder omhoog, een tocht van 2,7 km naar de bergkam. Na een klein uur hadden we de bergkam bereikt en stuitten we op een kleine kudde bighornsheeps. We liepen nog even door over de bergkam naar het punt waarvan je een geweldig uitzicht hebt op de imposante Saskatchewan Glacier. De moeite en het glibberen meer dan waard! 

Veel mooier dan de kermis bij het Icefield Centre bij de Athabasca Glacier even verderop, waar we na de afdaling van de Parker Ridge Trail uiteraard toch even stopten. Maar snel doorgereden verder richting Jasper. Onze laatste stop was bij de Athabasca Falls, waar de rivier 12 meter omlaag stort in een nauwe kloof. Via een pad, beschermd door balustrades konden we op diverse plekken vlakbij de waterval komen. Heel spectaculair en met prachtig aangelegde wandelpaden en trappen naar diverse niveaus.

Van de Falls nog 30 km naar Jasper, waar we rond 18.15 uur aankwamen op Whistlers Campground, waar we aan konden schuiven in de rij wachtende campers en auto’s. Ondanks de 781 plaatsen waren er alleen nog plaatsen beschikbaar zonder voorzieningen, maar dat was met onze camper geen probleem. We kwamen op een mooie rustige plek te staan aan de rand van de campground. Wel waren we gewaarschuwd voor de aanwezigheid van een Grizzly Bear en een moeder Elk met jongen, die zeer agressief kan zijn ter bescherming van haar jongen. Hele avond buiten gezeten, geen wildlife gespot. We blijven hier twee nachten en gaan morgen Jasper en omgeving verkennen.

Jasper, Maligne Lake en Canyon 11 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 4:57


 

Het weer lijkt wat aan het veranderen. Toen we opstonden was er meer bewolking dan de laatste dagen. Maar toch een prima dag om er na ons ontbijt weer op uit te trekken en Jasper en omgeving nader te verkennen. Toen we met de camper van onze plaats wegreden stuitten we even verder op een aantal elks, die vrolijk over de camping liepen om fris groen gras en blaadjes te eten. Wat een verrassing! Tijdens de wildlife safari in Banff geen elk gespot en nu lopen ze gewoon over onze camping.

Op naar Maligne Lake, ongeveer 35 km rijden van Jasper. Eerst kwamen we langs Medicine Lake, waarvan het waterpeil fluctueert door de aanwezigheid van ondergrondse tunnels en grotten. In de herfst staat het water laag, nu was het peil nog redelijk hoog. We stopten voor foto’s en spraken met Nijmegenaren, die ons enthousiaste verhalen vertelden over Wells Gray Provincial Park, waar wij nog naar toe gaan. En ons de kaarten en brochures gaven over het Park.

Doorgereden naar Maligne Lake, dat 22 km lang is en wordt omringd door besneeuwde bergen. Hier hebben we een wandeling gemaakt, samen met de Nijmegenaren, die we daar ook troffen. Zij vonden het prettig met z’n vieren te lopen vanwege de mogelijke aanwezigheid van beren. Hij had berenbelletjes op zijn rugzak, dus veiliger kon het niet…Maar het was aangenaam gezelschap en al pratend kwamen we na de korte wandeling weer terug bij het boothuis aan het meer. 

Rita heeft in de souvenir winkel naast het restaurant een mooie kunstleren rugzak gekocht. Terug de Maligne Drive op richting Jasper. Onderweg weer stoppende auto’s langs de berm, het teken dat er een beer gespot is. En jawel hoor, daar was weer een fraai exemplaar van een black bear in de berm en belangrijker nog Rita kreeg ‘m fantastisch op de foto! De hele terugweg bleef ze hier heel opgetogen over. En terecht!

Gestopt bij Maligne Canyon, één van de mooiste canyons van de Rocky Mountains. Met kalkstenen wanden van wel 50 meter hoog en 6 loopbruggen, die uitzicht bieden op de watervallen en stroomversnellingen. Het bijzondere is, dat op diverse plaatsen in de kloof water uit de zijwanden de Maligne rivier in stroomt. Water dat afkomstig is van de tunnels en grotten bij het Medicine Lake en dat ondergronds zijn weg naar de rivier vindt.  We hebben de volledige wandeling (5km) door de canyon visa versa gemaakt over klimmende en dalende paden en uiteraard weer veel te veel plaatsjes geschoten.

Laat in de middag naar Jasper gereden, en nog even een uitstapje gemaakt naar Pyramide Lake met de Pyramide Mount op de achtergrond. Na dreigende wolken en spatjes regen was het weer helemaal opgeklaard en bood het meer prachtige beelden. Terug naar Jasper, een wat saai stadje vergeleken met Banff. Maar waar we wel heel lekker gegeten hebben.

Morgen richting Mount Robson en Gray Wells Nationaal Park.

Clearwater 12 juni

Door B. Plat op 13 juni 2015 6:10

De afgelopen nacht had het voor het eerst sinds lange tijd weer geregend. Maar bij het ontbijt kwam de zon toch al weer door de wolken piepen. Het is wel aanmerkelijk frisser. We verlieten Jasper en de Nationale Parken, en reden zuidwestwaarts. Dreigende wolken bleven boven de bergen hangen. En dus was ons eerste doel, Mount Robson (3954m), grotendeels in wolken gehuld. Even gestopt bij het informatiecentrum. Door langs de North Thompson river eerst zuidwaarts richting Blue River en daarna westwaarts naar Clearwater, de poort tot het Wells Gray Provincial Park. De zon liet zich steeds vaker zien.

In Clearwater boodschappen gedaan en naar de “Dutch Lake Resort & RV Park” gereden. In werkelijkheid een gedateerd motel met kleine camping, maar we kregen een fantastische plek met uitzicht over het Dutch (!) Lake. Lekker genoten van de zon op ligbedden aan het “strand”, al stond er wel een straffe wind over het meer.

Gelukkig is hier WIFI en dus ’s avonds de weblog bijgewerkt. Gedeeltelijk, want de verbinding is matig en het downloaden van foto’s gaf problemen. Die plaatsen we later als de verbinding beter is.

Morgen naar het Wells Gray Provincial Park, waar we gezien de verhalen van reisgenoten hoge verwachtingen van hebben.

Wells Gray Provincial Park 13 juni

Door B. Plat op 14 juni 2015 4:13


Na een koude heldere nacht bleek het in de morgen weliswaar bewolkt, maar de zon scheen er vaak toch wat wazig doorheen. Op zich ideaal weer om het Wells Gray Nationaal Park te verkennen. Via het Informatie-Centre in Clearwater, waar we nog wat tips kregen over wandelingen, reden we de toegangsweg van het park in, die loopt tot aan Clearwater Lake (67km). Met onderweg links en rechts verwijzingen naar diverse watervallen, meertjes en wandelroutes.

We starten met een korte wandeling naar Spahats Falls, waar we vanaf de kam van de kloof een mooi uitzicht hadden op de waterval. Daarna even geprobeerd de weg naar het parkeerterrein bij de wandeling naar Trophy Mountain (2577m) te nemen, maar na 4 km gaven we het op omdat de stenige weg abominabel was en er nog 11 km te gaan waren. Terug naar de hoofdweg dus. Kilometers verder de camper geparkeerd bij de start van de trail naar Mouls Fall. Het was een mooie wandeling (6km) met een pittige afdaling naar een spectaculaire waterval. 

We werden door een Canadees uitgedaagd achter de waterval langs te lopen en dat hebben we ook geprobeerd. Maar het “pad” bleek te stijl en te glad met het risico van een val in de kolkende stroom. Dus op onze schreden teruggekeerd, maar we waren inmiddels wel kletsnat van het spattende water. Op de terugweg met een lekker zonnetje grotendeels opgedroogd.

Verder gereden en gelopen naar Dawson Falls, een spectaculaire waterval in de Murtle River, 91 meter breed en met een val van 12 meter. Na de lunch in de camper besloten we om direct door te rijden naar het eind van de route bij het Clearwater Lake. Voorbij de Helmcken Falls stopte het asfalt en begon een erbarmelijke weg met vele hobbels en stenen. Na een barre tocht bereikten we het eind van de weg, vlakbij het begin van het Clearwater Lake. Lopend de directe omgeving en Fallskreek Campground bekeken. De camping in het bos ligt prachtig aan de snelstromende Clearwater River, maar het meer was niet of nauwelijks zichtbaar. Van de bootsteigers konden we er een stukje van zien. We besloten ons oorspronkelijke idee om hier de volgende dag te kanoën en te overnachten te laten varen, mede vanwege de hinderlijke aanwezigheid van vele muggen. 

Terug naar onze camping aan Dutch Lake, waar we genoten van een heerlijke windstille avond en een volledig opklarende lucht. Morgen weer het park in voor de wandeling naar Helmcken Falls. 

Wells Gray Procincial Park 14 juni

Door B. Plat op 16 juni 2015 5:21

Helmencks Fall 

Een prachtige ochtend, het zou warm worden volgens de weersverwachting. Weer op naar Wells Gray NP, waar we na ca. 40 km bij de parkeerplaats kwamen waar de South Rim Trail naar de waterval begint. Er stond slechts één camper, maar verder waren we alleen. Bij de ingang een waarschuwing, dat we “bear area” betraden en dat gaf toch wel weer een apart gevoel.

 Al zingend en pratend liepen we over het bospad, dat langzamerhand steeds dichter bij Clearwater River langsliep. De rivier stroomde hier snel en maakte veel lawaai, dat ons gezang overstemde. Na bijna een uur kwamen we bij de waterval, die we van ver al konden horen. We liepen langs de rand over de kam van de kloof en konden tot dicht bij de waterval komen. Gele borden waarschuwden ons, dat er geen beveiligingen bij de afgrond waren op punten waar je dicht bij de rand kon komen. Rita hield mij bij het fotograferen dan ook stevig vast. 

We hadden een overweldigend mooi uitzicht op de Helmckens Fall, waar de Clearwater River met donderend geweld 137 meter de diepte in valt. Fraaie foto’s gemaakt van de waterval, waar door de licht inval op het opspattende water twee mooie regenbogen te zien waren. Buitengewoon bijzonder! In een klein uur terug gewandeld naar de camper, een fantastische ervaring rijker. Toch nog even naar de andere kant van de rivier gereden, waar we na een korte wandeling vanaf het toeristische uitkijkpunt op de waterval ook een prachtig uitzicht hadden. Maar niet van zo dichtbij als in het bos aan de overkant.

Terug naar Dutch Lake, waar we een heerlijke zonnige middag doorbrachten aan het meer. In gezelschap van onze buren Bart en Irene uit Rotterdam, waarmee we ’s avonds nog een gezellige afsluiting hadden van drie dagen Clearwater en we al vast afscheid namen. Zij trokken door naar Lake Okanagan, wij verder zuid-westwaarts richting de kust.

Tussenstop in Cache Creek 15 juni

Door B. Plat op 16 juni 2015 5:23


 

We waren vroeg wakker. Het beloofde een fraaie dag te worden. Het was stralend blauw, zonder een wolkje. Al iets na achten reden we de Highway 5 langs de North Thompson River weer op naar het zuiden. In Little Fort afgeslagen naar het westen en de fraaie route over de Hw 24 genomen. Over de Macdonald pass (1311m) en langs enorm veel mooie meren, waaronder het fraaie Lac des Roches.

 In 93 Miles House kwamen we op de Cariboo Highway, die van Hope naar Prince George in het noorden loopt, maar wij sloegen af in zuidelijke richting. Vanaf Clinton werd het weer bergachtiger en hoe zuidelijker we kwamen hoe droger het landschap, zelfs woestijnachtig zoals ze dat hier noemen. Dit gebied is zo droog, omdat het in de regenschaduw van de Coast Mountains ligt. In Cache Kreek gestopt en in het “centrum” wat leuke kaarten gekocht. 

Vervolgens door naar Brookside Campsite, waar we een full hookups plek hadden onder de bomen. Wat fijn was, omdat het een zonnige en warme dag was (27gr). En WIFI, zodat we hopelijk de foto’s voor onze weblog verder kunnen uploaden en versturen.

Morgen op naar Whistler.

Whistler - Peak 2 Peak 360 Experience 17 juni

Door B. Plat op 18 juni 2015 4:41


 

Toen we opstonden was het nog redelijk zonnig, maar nam de hoge bewolking snel toe. Na het ontbijt naar Whistler gereden en de camper op één van de 5 grote parkeerplaatsen gezet. Op naar Olympic Plaza, waar de Olympische ringen uiteraard een gewild fotomoment zijn. Bij de tourist info nader geïnformeerd naar de mogelijkheden met de gondel. Er bleek maar één mogelijkheid, maar dat is dan ook de topattractie van Whistler: de Peak 2 Peak 360 experience. We gingen eerst met de Creekside Gondola naar de top van Whistler Mountain (2182m), het centrum van de skisport en het rodelen tijdens de Olympische Spelen in 2010. Uiteraard hier boven ook Olympische ringen en het podium voor de top drie. 

Koffie gedronkenin  Roundhouse Lodge met prachtige vergezichten. Het begon hier boven flink op te klaren. Vervolgens met de Peak 2 Peak Gondola naar het station op Blackcomb Mountain (1860m), een spectaculaire kabelbaan met een enorme overspanning, die beide “toppen” verbindt. Fascinerend en een bijzondere ervaring! En het werd steeds zonniger, waardoor de majestueuze bergwereld zich optimaal ontvouwde. 

Op de Blackcomb Mountain hebben we een hele mooie bergwandeling gemaakt van een kleine 2 uur: Eerst de Alpine Walk en daarna in het verlengde de Overlord Trail en de Lakeside Loop en vervolgens terug. Een niet al te moeilijke wandeling op zo’n 2000m hoogte en met fantastische uitzichten en vergezichten op de wondermooie besneeuwde bergwereld, en onder ideale weersomstandigheden.

Daarna terug met de gondel naar Whistler Mountain, waar we op het panoramaterras hebben geluncht.  Het werd bewolkter en frisser. Tijd om met de gondel weer af te dalen naar Whistler. Whistler is een heel gezellige (wintersport)plaats, met een mooie centrale voetgangerszone, die loopt van Mountain Square tot aan Market Place. En opnieuw brak de zon door en werd het zelfs weer warm. Daarom nog even naar Alta Lake gereden, waar we in het Lakeside Park even hebben uitgerust van onze inspanningen, en daarna nog een korte wandeling langs het meer en naar Nita Lake hebben gemaakt. 

Rond 17.00 uur weer terug op de campsite. Tijd voor een biertje! Na het eten nog even aan de weblog gewerkt. Het blijft lastig de foto's te uploaden.

Morgen trekken we verder richting zee op weg naar de Sunshine Coast! 

Sunshine Coast - Garden Bay 18 juni

Door B. Plat op 19 juni 2015 6:35

Hoewel de weersverwachtingen bewolkt en regenachtig weer voorspelden, viel het deze ochtend best mee. Weliswaar bewolkt, maar ook brak de zon al wazig door. Whistler verlaten en via de Highway 99 op naar het zuidwesten en de oceaan! Iets voorbij Squamish zagen we voor het eerst de voorboden van de oceaan: Howe Sound. Een diepe inham, die begint bij Horsenshoes Bay en 50km later eindigt bij Squamish. En opnieuw reden we langs een wonderschone route langs de oevers van de baai met prachtige vergezichten op besneeuwde bergtoppen, oneindige dennenbossen en loofbomen, en snelstromende riviertjes. Met uitzicht op vele eilanden en in de verte wazig Vancouver Island.

 

 

 In Horsenshoes Bay de Ferry genomen naar Landdale, aan de Sunshine Coast. Een 150km lange kuststrook van West Vancouver tot Powell River.

 

Deze regio ligt in de regenschaduw van de bergketens op Vancouver Island en biedt met 2300 zonuren per jaar bijna een mediterraan klimaat. Maar niet vandaag, want het was inmiddels zwaar bewolkt geworden en er vielen een paar spatjes regen. In Gibsons boodschappen gedaan en verder via de Hw 101, een van de langste en mooiste kustwegen van de wereld, die in Mexico (!)  begint en in Lund eindigt. In Garden Bay konden we de camping moeilijk vinden, maar met enige hulp van de altijd vriendelijke en behulpzame Canadezen waren we rond 15.00 uur op Pender Harbour Resort en Marina, waar we te midden van de vele vaste standplaatsen een rustig plekje voor onze camper vonden. Tot onze verrassing werden we verwelkomd door enkele herten, dus Rita schoot direct weer enige foto's van de "wildlife dears", die wel een beetje tam waren.

 

 Lekker even gerelaxt op twee grote houten stoelen, die op het eind van de vlonder van het jachthaventje stonden. Met uitzicht op de Garden Bay. Het is hier een eldorado voor watersporters! Even gesproken met de Griekse eigenaar van het zeiljacht naast ons, die inmiddels al 38 jaar in canada woont. Maar jammer genoeg begon het te regenen en hebben we de beschutting opgezocht van onze knusse camper.

 

Na het eten nog even een korte wandeling gemaakt in de directe omgeving, die prachtig en waterrijk is. Eindelijk hadden  we - waarschijnlijk - WIFI met een snellere verbinding dan op de ander campings. Dus tijd om de weblog helemaal bij te werken. Maar nu liet de laptop het afweten (!). Hij wilde niet meer opstarten. Via ASUS PC vernieuwen programma wel weer in de lucht, maar uiteraard moeten diverse programma's als Word weer gedownload worden en thuis liggen de CD's. Gelukkig hadden we de foto's nog en lukte het toch via Travelhome de weblog bij te werken.

Morgen naar Egmont en naar Skookumchuck Narrows...

Egmont - Skookumchuck Narrows 19 juni

Door B.Plat op 19 juni 2015 16:17
Toen we opstond deed de Sunshine Coast zijn naam wel eer aan. De bewolking brak en de zon koesterde de ontbijttafel. Opnieuw opstartproblemen van de laptop. Met veel geduld er toch in geslaagd de weblog bij te werken. 


Nog even afscheid genomen van Garden Bay en op naar Egmont, waar we de Skookumchuck Narrows wilden aanschouwen.  Na een klein half uurtje al In Egmond gekomen en een fantastische plek gevonden op campsite Westsresort. Op 5 m van het water van de Agamemnon Chanel en aan het begin van de Skookumchuck Rapids. Helaas wat luidruchtige Chinees Canadezen naast ons. Wat een gekwaak! 's


 Middags even naar Egmont en Earl Cove  geweest, maar verder ons verpozen aan onze mooie baai. Vroeg gegeten en om 18.00 uur naar het Skookumchuck Provincial Park gereden voor de wandeling nat de Skookumchuck Rapids, stroomversnellingen in een zee-engte tussen de Jervis Inlet en Sechelt Inlet. Het beste moment om dit natuurfenomeen te zien is tijdens het wisselen van het tij, dus als de vloed op z'n hoogste punt is. En dat was deze avond om 20.17 uur. Na de wandeling van ca. 4 km Door het bos bereikten we Roland Pont, waar het water zich met donderend geweld (30km per uur) door de engte wringt. Een fascinerend en uniek schouwspel, waar we erg van genoten hebben. De indrukwekkende Skookumchuck Rapids behoren tot de hoogste zoutwaterversnellingen ter wereld.



 Terug op de camping nog even genoten bij de baai, waar het nu hoog water was. 
Morgen weer met de ferry en op naar Powell River.

Sunshine Coast - Powell River 20 juni

Door B. Plat op 21 juni 2015 5:56
Na het ontbijt de camper weer voor vertrek klaar gemaakt en op naar de ferry van Earls Cove naar Saltery Bay.



Een prachtig tochtje naar het noordelijk deel van de Sunshine Coast langs inlets (fjorden) en vele eilanden. In Saltery Bay van boord en eerst een heerlijk picknick plaatsje aan het water gevonden voor een kop koffie. Daarna door naar Powell River, een kort ritje van 30 km. Voor Powell River een mooie plek gevonden op Garnet Rock Oceanside Resort, een fraai aangelegde campsite met veel vast standplaatsen, maar met de toeristische plaatsen aan de waterkant. Met geweldig uitzicht op de Malaspina Strait, Texada Island en in de verte Vancouver Island. Rita vond een prachtig bloemenrijke beach view vlak bij onze plaats, waar we uiteraard even een foto van maakten.



 's Middags naar Powell River gereden om wat boodschappen te doen en in het Visitors Centrum informatie over de omgeving gehaald en over de ferry tijden. Doorgereden naar het eindpunt (of beginpunt 0 mile) van Highway 101, waar het schilderachtige vissersdorpje Lund ligt. Een mooie tocht met zo nu en dan  prachtige doorkijkjes op de Malaspina Strait. We werden steeds enthousiaster over dit deel van de Sunshine Coast. In Lund rondgewandeld en op het terras van de plaatselijke pub genoten van een biertje, tapas en prachtig uitzicht over de baai in een stralende zon. Genieten! 


Terug naar de camping en met onze stoeltjes via de trap afgedaald naar het keienstrand. Ook hier was het heerlijk vertoeven in de late middagzon met een wijntje en een snackje binnen handbereik. Wat een stekkie! We besloten hier nog een dag te blijven. Na het avondeten terug naar het strand om de zonsondergang te aanschouwen. De vloed kwam op, maar we vonden een romantisch plekje op een boomstam en genoten van het schouwspel van de langzaam achter de landtong zakkende zon. 


Daarna boven op onze camperplaats nog even de avond zien vallen, met de (besneeuwde) bergen van Vancouver Island aan de einder. Morgen Powell River en omgeving verder verkennen.

Sunshine Coast - Powell River 21 juni

Door B. Plat op 22 juni 2015 5:25
Op de langste dag van dit jaar hebben we ontspannen en rustig doorgebracht in Powell River. De camper geparkeerd bij Willingdon Beach (er waren maar een paar mensen en dat op zondag!) om daarna de gelijknamige trail te lopen in noordwestelijke richting.  Even op een echt zandstrand verpozen met de besneeuwde bergen van Vancouver island op de achtergrond.


Uiteindelijk kamen we uit bij de hout- en papierfabriek, een van de grootste van de wereld, maar een niet erg aantrekkelijke bezienswaardigheid. Dus omgekeerd en terug naar Powell River, waar we de ferry naar Comox (Vancouver Island) nog net konden zien vertrekken. Even naar de vertrektijd van de volgende dag geïnformeerd en daarna lekker in de lokale bistro geluncht met uitzicht op Malaspina Strait en Texada Island. 
Daarna heuvel op gereden en de camper geparkeerd aan de voet van Mount Valentine en het laatste stuk het wandelpad omhoog genomen. Bij de begroeide rots aangekomen, waarvan de top boven de oneindige dennenbomen uitstak, de (achteraf) moeilijkste weg genomen door de rots op handen en voeten te beklimmen. Boven gekomen hadden we inderdaad een fantastisch uitzicht op de Malespina Strait en de Strait of Georgia ... en op de papierfabriek.  En we vonden het echte pad met trappen, waarlangs we moeiteloos konden afdalen! 


Teruggereden en via Cranberry Lake (bezaaid met waterlelies) toch even naar het Inland lake, dat ons bij het Visitors Centrum was aanbevolen vanwege de mooie ligging en het wandel- en fietspad er om heen. Over een zes kilometer lange gravel/steentjes weg, waar je niet harder dan 30 km kon rijden, kwamen steeds dieper de bossen in en uiteindelijk uit bij een provincial park campsite en het Inland Lake. En tot onze verbazing was het hier een drukte van belang! Wat zoeken de mensen hier midden in het bos? Als je zo'n mooie kuststrook aan zee hebt met een prachtig aangelegd strandpark, waar we op deze zondag veel minder mensen zagen! En zo spectaculair vonden het meer ook niet. 


Terug naar onze camping, waar we de rest van de middag en de avond weer heerlijk hebben doorgebracht op ons keienstrand en ons balkon met uitzicht op het water, waar we ook nog twee koppies van zeehonden spotten. 


Morgen vroeg op en om 8.05 de veerboot naar Vancouver Island.

Bestemming Vancouver Island maar noodgedwongen beland in Vancouver 22 juni

Door B. Plat op 23 juni 2015 5:59
Met uitstekend humeur opgestaan. Het was opnieuw stralend weer en we stonden op het punt naar Vancouver Island te gaan, een nieuw hoogtepunt in onze reis. Maar tijdens het oprijden van de ferry sloeg het noodlot toe. Ik raakte met de rechter voorkant van de camper een schuine wand in de veerboot. En beschadigde daarbij de bovenslaper fors. 


Natuurlijk stom van mij (dan wreekt zich toch het gebrek aan ervaring met een hoge camper), maar het kwam ook door onvoldoende begeleiding door de crew bij het oprijden en kiezen van een baan in de veerboot. De betrokken "watcher" was dan ook best een beetje schuldbewust en heeft ons uitstekend geholpen met de administratieve afhandeling. Daarna  contact gehad met de Traveler Assitance van Cruise America/Canada. En toen begon het lange wachten op contact met en instructies van de "agent" van Cruise America. Nadat we een email + foto van de schade hadden opgestuurd weer wachten en uiteindelijk het verlossende woord: We konden een vervangende camper krijgen! Maar daar moesten we wel naar de verhuurlocatie in Vancouver, waar we deze camper op 1 juni jl. ook hadden opgehaald. Dus vanuit Comox/Courtenay zuidwaarts naar Nanaimo (110km), waar de veerboot vertrok naar Vancouver. 


Bij aankomst doorgereden naar  Burnaby Cariboo Rv Park, waar we al onze spullen in de koffers en tassen hebben gepakt om deze morgen om 09.00 uur de  in de "nieuwe" camper makkelijk over te kunnen laden. Het was een vervelende dag, maar morgen als we weer onderweg zijn met de vervangend camper pakken we de draad weer vrolijk op naar Vancouver Island!

Cruise Canada - Victoria - Pedder Bay 23 juni

Door B. Plat op 24 juni 2015 6:23
Vroeg op en de laatste spullen opgeruimd en ingepakt en op naar Cruise Canada, een toch wel weer spannende rit door het drukke Vancouver. Bij het verhuurstation in Delta werden we snel en buitengewoon vriendelijk en professioneel geholpen door de manager van de locatie. De vervangende camper was binnen tien minuten voor ons beschikbaar en we konden onze kleding en spullen overladen. Niets dan lof voor de wijze waarop Cruise Canada dit heeft afgehandeld. 
Door naar de ferry in Tsawwassen voor de overtocht naar Swart Bay op Vancouver Island. 

onze nieuwe camper

We hadden namelijk besloten onze geplande route aan te passen vanwege de weersvoorspellingen, die voor de eerstkomende dagen in het zuiden beter zijn dan in het noorden. 


Doorgereden naar Victoria, de hoofdstad van British Columbia, en de grootste stad van Vancouver Island. Dat was te merken. Het was razend druk met veel verkeer. Na enig zoeken het eerste doel bereikt: Camping West Bay Marine Village & RV Park, een tip van Henny en Fokje Oosterveld. Maar deze camping met uitzicht op de inner harbour van Victoria bleek vol te zijn. Op naar ons alternatief, Pedder Bay RV Resort & Marine. Het bleef razend druk en de camping was moeilijk te vinden. Maar uiteindelijk kwamen we daar rond 17.00 uur aan en het contrast met de drukke stedelijke agglomeratie van Victoria kon niet groter zijn. Een zeer goed geoutilleerd RV Park met een prachtige ligging aan een inham van zee (Pedder bay) te midden van een "wilderness area". 


We vonden een heel mooie plek met uitzicht op de marine en een doorkijkje naar Juan de Fuca Strait, tussen het zuidwesten van Vancouver Island en Olympic National Park ten oosten van Seattle in de VS. We waren best een beetje afgemat van de enerverende ervaringen en de drukke dag. Dus besloten we hier in ieder geval twee dagen te blijven en Victoria later te bezoeken. 
Morgen de omgeving verkennen richting Port Renfrew, waar het Pacific Rim National Park begint.

Pedder Bay 24 juni

Door B. Plat op 25 juni 2015 6:01
Nog ontbeten in de zon, maar de lucht begon al te betrekken. Vandaag stond de verkenning van de (zuid)kuststrook richting Port Renfrew op het programma. Eerst naar het houthakkersdorp Sooke, waar we bij het Visitors Centre informatie hebben gekregen over mogelijke wandelroutes. We besloten niet helemaal naar Port Renfrew te gaan, omdat we voldoende tijd voor onze wandelingen wilden hebben. Vanuit Sooke naar het westen gereden langs de kust, deels met fraai uitzicht op de Strait of Juan de Foca en de aan de overkant liggende Amerikaanse bergen (waaronder de niet zichtbare Mount Olympic), deels langs soms eindeloze rijen dennenbomen. Het was nu helemaal bewolkt en het spetterde een beetje.Bij Sandcut Beach gestopt en camper geparkeerd.

 Via een korte afdaling door het regenwoud met enorme bomen bereikten we het keienstrand, waarlangs we een verfrissende wandeling (vice versa) hebben gemaakt van een uurtje. 

Even verder bij Jordan River camper bij zee geparkeerd en een broodje gegeten. Daarna teruggereden naar Sooke, waar we zijn afgeslagen naar Whiflin Spit, een landtong, die ver in de baai van Sooke steekt en waar we een korte wandeling hebben gemaakt tot aan de vuurtoren en terug. 

Met aan de ene kant de baai van Sooke, met veel kajaks op het water en aan de andere kant de Strait of Juan de Fuca en een steeds scherper wordende Amerikaanse kustlijn. Want het klaarde langzaam weer op. In Sooke boodschappen gedaan en vervolgens doorgereden naar East Sooke Regional Park en camper op parkeerplaats bij Becher Bay gezet. Vandaar naar kust gewandeld en de prachtige coast trail gevolgd van Creyke Point naar Aldrigde Point en weer terug. Vlak langs de zeearm en met een steeds beter zicht op de VS, maar helaas niet op Mount Olympic.

 Rond 17.00 uur het laatste korte stukje gereden naar onze camping aan Pedder Bay. We realiseerden ons toen, dat het in Nederland al 25 juni was, de datum waarop onze kleinzoon Niels jarig is. Hij is al 11 jaar geworden. VAN HARTE GEFELICITEERD NIELS! Tijdens het eten werden we verrast door bezoek: Een heel mooi wasbeertje, dat nieuwsgierig langs onze plek kwam en even keek of hij/zij een hapje mee kon eten. Rita uiteraard weer in extase en gelukkig hebben we het wasbeertje op de foto gekregen.

Uiteraard hebben we 's avonds nog een wijntje gedronken op onze lieve kleinzoon Niels. Morgen naar Victoria.

Victoria - Nanoose Bay 25 juni

Door B. Plat op 26 juni 2015 5:21
Weer stralend weer. Het kan niet op deze vakantie. Op naar Victoria, een ritje van zo'n 40 minuten. We hebben de camper vlakbij bij West Bay Marine Village & RV Park geparkeerd en hebben vervolgens de watertaxi genomen naar Fishersman's Warf.


Een levendig haventje, dat grotendeels bestaat uit fraai gekleurde houten woonboten/huizen. Vandaar uit de harbour trail gelopen naar Down Town. 


Uiteraard de belangrijkste bezienswaardigheden bekeken, waarvan het parlementsgebouw en het Empress Hotel de toeristische toppers zijn. En een toevallige ontmoeting met mensen uit Roden gehad! De winkelstraat van Victoria, Govermentstreet doorgewandeld,  koffie gedronken en langs de vele winkeltjes geslenterd, die Victoria mede een Brits karakter geven. De rode dubbeldekkers, de huizen en  de tot in de puntjes verzorgde gazons en tuinen dragen bij aan een Engelse uitstraling. 


Volgens de inwoners is Victoria Britser dan Engeland zelf. Dat heeft alles te maken met het benadrukken van de eigen identiteit. Vroeger was het de hoofdstad van de Britse kolonie. Nadat het bij Canada gevoegd is, werd Victoria weliswaar de hoofdstad van British Columbia, maar na realisatie van de Trans Atlantic Railway heeft Vancouver Victoria als economisch centrum overvleugeld, en is Vancouver de tweede grote stad van Canada geworden.  Overigens doen de vele Amerikanen, die Victoria bezoeken en alles in US dollars betalen best afbreuk aan dat Britse karakter.


 Lekker geluncht op een terras met uitzicht op de bedrijvigheid van de Inner Harbour en daarna met de watertaxi en de harbour ferry terug naar West Bay Marine Village. Het lukte ons met de camper redelijk snel uit de drukte van de stad op de Highway 1 te komen richting het noorden. Onderweg hadden we een fantastisch uitzicht op de prachtige baaien ten noord oosten van Victoria met op de achtergrond de machtige besneeuwde top van Mount Baker in de VS. 


Rond 16.30 uur vonden we een plekje op Nanoose Creek Campground, waar de campingbeheerder ons niet alleen registreerde,  maar ons ook overlaadde met toeristische tips over onze resterende route op Vancouver Island. Rita ontmoette op de campground twee dames, waarvan een in Nederland is geboren en opnieuw merkte je dat ze het dan heel fijn vinden om Nederlanders te ontmoeten en even over hun roots te kletsen.
Morgen dwars over Vancouver Island naar Tofino, waar we eindelijk echt aan de Pacific Ocean komen. 

Alberni Valley - Tofino 26 juni

Door B. Plat op 27 juni 2015 6:40
Vroeg ontbeten en op naar de Pacific! In Parksville de Highway 4A genomen richting Port Alberni, waarbij we door het dorpje Coombs kwamen, met authentieke huizen en winkeltjes en de "goats on the roof". Daarna even gestopt bij en gewandeld in de Cathedral Grove in MacMillan Provincial park, een van de laatste restanten van het oerbos, dat vroeger heel Vanvouver Island bedekte. Met douglassparren, die tot 800 jaar oud zijn, 75 meter hoog en 3 meter in doorsnee. 


In Port Alberni het Visitors Centre bezocht om plaats op camping in Tofino te reserveren, want het zou druk worden dit weekend nu het zo mooi weer was. Er was nog net een plaatsje vrij op Crystal Cove Resort & RV Park. Opnieuw buitengewoon vriendelijk, geduldig en adequaat geholpen door de medewerkster. Daarna even het centrum en het havengebied van Port Alberni binnengereden, een plaats gelegen aan een 40km lange inlet (fjord). Vervolgens verder over de Hw 4, met een korte stop bij het prachtige Sprouat Lake,  door de prachtige Alberni Valley. En we kwamen steeds dichter bij ons doel: de Pacific Ocean. Bij de afslag Ucluelet/Tofino sloegen we rechts af en namen daarna de afslag naar Wickaninnish Bay en Kwisitis Visitors Centre, gelegen op een klip boven het strand. De camper geparkeerd en na een korte wandeling de adembenemende blik op de Pacific Ocean met zicht op een stevige branding, het lange sikkelvormige strand bezaaid met aangespoelde boomstammen ...en een lichte nevel boven het water. Opnieuw een hoogtepunt van onze reis! 


Daarna de laatste 28 km naar Tofino gereden, waar we op Crystal Cove Resort & RV Park een van de laatste vrije plaatsen kregen en gelukkig ook voor de dag daarna een (andere) plaats konden reserveren. Want de campings zitten dit weekend bijna allemaal vol. Het is een zeer fraai aangelegde camping op loopafstand van een prachtig baaitje (Crystal Cove) met een mooi uitzicht op de door eilandjes omsloten baai van Tofino. 
Later in de middag naar Tofino gewandeld, zo'n 4 km. Om bij de "Ocean Outfitters" al vast plaatsen te reserveren op de Whale Watching boot. Na een biertje op het terras weer terug gewandeld naar de camping. Daar hebben we op het strand nog even heerlijk van de zon genoten, al trok de frisse wind al behoorlijk aan. 


Voor de camper in de zon heerlijk gegeten met vele leuke reacties van voorbijgangers op onze dis, blijkbaar een romantisch tafereeltje. Rond half tien met velen op het strand genoten van een prachtige zonsondergang. 


Morgen een nieuw hoogtepunt: Whale watching!

Tofino - Whalewatching 27 juni

Door B. Plat op 28 juni 2015 6:07
Opnieuw een stralende ochtend. Camper voor vertrek gereed gemaakt en het Pacific Rim National Park ingereden richting Ucluelet. Geparkeerd bij het begin van Combers Beach trail, een korte afdaling door het regenwoud naar Combers Beach, dat samen met Long Beach en Wickaninnish Beach een aaneengesloten strand van 20km (!) vormt. Lekker een dik uur uitgewaaid tijdens een wandeling langs de branding van de Pacific Ocean. 


Terug op de parkeerplaats even een gesprekje gehad met de parkranger, die controleerde of we de parkpas wel hadden. Toen hij hoorde dat we uit Holland kwamen gaf hij "the young lady" een broche met de Canadese vlag. 
Teruggereden naar Tofino. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden. Tegen 13.00 uur verzameld bij Ocean Outfitters voor nadere instructie en toen met de boot Miss BHaven het ruime sop gekozen. Tussen de eilanden door en langs de inlets op weg naar de open oceaan en spotten naar de grijze walvissen, die hier verblijven. De eerste waterdieren, die we zagen waren zeeotters. Heel lang was er qua wildlife weinig te zien, tot een oploopje van boten en watervliegtuigen ons er op wees, dat er walvissen in de buurt waren. En ja hoor, we hebben er diverse gespot. Eerst zichtbaar aan de spuitende fonteinen, gevolgd door het grote lijf en uiteindelijk tijdens de duik onder water de staart. In de brochures voor whalewatching wordt je gelokt met foto's van uit het water springende whales, maar dat is zeer zeldzaam. Het was al lastig de walvissen in hun zwemtocht door het water te spotten, laat staan dat je er een goede foto van kon maken. Zoals een Duitse passagier het noemde: "You take a lot of pictures and what you see is a only water". Maar we hebben toch wat redelijke beelden kunnen vastleggen en het was een bijzondere ervaring! 



Op de terugvaart een grote kolonie zeeleeuwen gespot op een rotseiland. Fascinerend  om ze zo in het echt te zien met de zich luidruchtig manifesterende mannetjes te midden van de vele wijfjes en kroost. Terug in Tofino konden we terugzien op een zeer geslaagde whalewatching tour door een werkelijk prachtig zeegebied. Een unieke ervaring! Nog even nagenoten met een biertje en wat tapas op een waterfront terras, waar het bloedheet was. Terug naar de campground, waar we op McKenzie Beach nog even heerlijk aan het water hebben gezeten en ik zelfs mijn eerste duik in het toch wel frisse water van de Pacific heb genomen. 
Morgen weer terug naar de oostkust en op naar het noorden: Campbell River.

Campbell River - Browns Bay 28 juni

Door B. Plat op 29 juni 2015 5:25
Tofino - met pijn in het hart - verlaten en op naar de oost kust van Vancouver Island. Weer via de prachtige weg door Alberni Valley in opnieuw stralend zonnig weer. Bij het Sproatmeer de camper voor een koffiepauze geparkeerd en daarna door via Port Alberni naar Parksville. 



Daar de Highway 19 North genomen op weg naar Campbell River, onze volgende stop.  Onderweg hebben we besloten de volgende dag toch niet meer door te rijden naar Telegraph Cove. Dat zou heen en terug 400km en bijna een dag reizen zijn en dat vinden we eigenlijk zonde, omdat ons nog maar een paar dagen resten op Vancouver Island. In Campbell River en omgeving is ook voldoende te beleven. Vanaf Courtenay, waar we niet zulke goede herinneringen aan hebben, de oceanside highway 19a genomen langs de oevers van Georgia Strait. Aangekomen in Campbell River, een stad van 30.000 inwoners, waarin het dagelijks leven wordt bepaald door de visserij. In de zomer transformeert het stadje zich tot het mekka voor zalmvissers. In het centrum even het Visitors Centre bezocht en boodschappen gedaan in een enorme Superstore. Daarna verder naar het noorden via de Hw19 richting Browns Bay. Plotseling stak er een Elk over, een prachtig groot exemplaar. Gelukkig was het dier ver genoeg, zodat we 'm niet raakten. Daar staat in Canada een forse boete op! Bij een groot reclamebord van Browns Bay en Ripple Rock RV park rechts af ..., waar het wegdek plotseling veranderde in gravel/steenslag en dat 5 km lang. Maar aan het eind bereikten we de Marine en het RV park, prachtig gelegen aan de Discovery Passage, de smalle zeestraat tussen Georgia Strait en de noordelijker gelegen Johnstone Strait. Volgens de campingbeheerster komen hier regelmatig orka's langs en bevinden zich in de directe omgeving zeeleeuwen, zeearenden en herten. 
We vonden een plek op een heuvel met fraai uitzicht op de zeestraat. 




Het was inmiddels aardig warm geworden (34gr). Dat hadden we deze reis nog niet meegemaakt. Even later kwam er een zeearend aanvliegen, die in de boom voor ons ging zitten en vervolgens in cirkels rondvloog om tenslotte op de thermiek te verdwijnen. Na het eten heerlijk aan onze picknicktafel in een afkoelende avond genoten van het uitzicht, de bootjes op het water...en vier grote voorbijkomende cruiseschepen op weg of vanuit Vancouver.


Morgen gaan we de omgeving van Campbelle River verkennen.

Campbell River - Elk Falls Provincial Park 29 juni

Door B. Plat op 30 juni 2015 4:57
Vanochtend voor het eerst sinds lange tijd bewolkt, maar het zou opnieuw een warme dag worden. Prima weer om een wandeling te maken in Elk Falls Provincial Park, grotendeels in de schaduw van de groter cedar bomen. We zijn eerst naar de waterval gelopen en over de splinternieuwe suspension bridge. Na de indrukwekkende watervallen in Wells Gray Park een bescheiden stroompje. Het begon een beetje te spetteren. Teruggelopen en de Cayon View Trail genomen over de kam van de canyon, langs het "Generating Station" (een qua geluid storend element in dit prachtige bos, maar wel groene stroom opleverend), en afgedaald naar de Campbell river.


Terug een pittige klim omhoog en na een kleine twee uur waren we weer bij de camper. Teruggereden naar de kust, waar we de camper in het centrum van Campbell River hebben geparkeerd. Boodschappen gedaan, bij het Vicitors Centrum informatie gevraagd over Quadra Island, en even bij de ferry haven gekeken. Verder gelopen naar de 200 meter lange houten Discovery Fishing  Pier, waar we ons in het lekkere windje heerlijk hebben verpozen en hebben genoten van het uitzicht op de zeestraat en Quadra Island aan de overzijde. 


Ons eerste ijsje van de vakantie gegeten, want het was al weer aardig warm (32gr). Terug naar de camping, waar we in de late middag naar de oostkant van de camping zijn gelopen, waar je een prachtig uitzicht hebt op de noordelijke doorgang van de Discovery Passage en we een black tail dear spotten. Even kort gesproken met onze Canadese 84 jarige buurman, die op 23-jarige leeftijd uit Nederland naar Canada is vertrokken. Hij vond het fijn weer eens Nederlands te kunnen praten. 
Voor onze camper weer genoten van het uitzicht op het water en de vallende avond. 


Morgen gaan we een dagje naar Quadra Island. 

Quadra Island - Salmon Point 30 juni

Door B. Plat op 01 juli 2015 6:12
Deze ochtend afscheid genomen van Browns Bay. Op naar Campbell River en de ferry naar Quadra Island aan de overzijde van Discovery Passage. Een overtocht van nog geen 10 minuten. Ons eerste doel was Cape Mudge en de Lighthouse in de zuid-oost punt van het eiland. Camper geparkeerd bij de vuurtoren en het wandelpad genomen langs de kust, zo ver mogelijk naar de zuidpunt van het eiland. Een mooie wandeling met fraaie vergezichten op het vasteland van Vancouver Island, de Discovery Passage  en de Strait of Georgia in het zuiden.


 Daarna van de oost- naar de zuid-west kust naar Rebecca Spit Provincial Park, een lange landtong tussen de baai van Heriot Bay en de uitlopers van de Strait of Georgia, ter hoogte van Lund op het vasteland (Sunshine Coast) meer naar het oosten. Eerst heerlijk gelucht aan een winderige baai met prachtig uitzicht op de Coastal Mountains. Daarna een wandeling gemaakt naar de noordpunt van Rebecca Spit en terug. Heel bijzonder met het water aan twee zijden en oneindig veel mooie vergezichten over de onstuimige zee of het rustiger water van de baai van Heriot Bay. 



Terug bij de camper eerst geprobeerd noordelijker te rijden richting Village Bay Lake en Surge Narrows, maar na 25 km werd de weg weer slechter (steenslag) en daar hadden we geen zin meer in. Teruggekeerd en aan de baai van Heriot heerlijk van de zon en het uitzicht op het jachthaventje genoten. Rond 16.00 uur teruggereden naar Quathiaski Cove waar we met de veerboot weer terug vaarden  naar Campbell River. We konden terugkijken op een fantastische dag op dit eiland! 


De afslag naar het zuiden genomen en 25km verder beland op een werkelijk schitterende oceanfront camperplaats op Salmon Point Resort RV Park en Marina. Wel erg winderig, maar met een prachtig uitzicht op de hier enorm brede Strait of Georgia, de Sunshine Coast en de Coastal Mountains. En ook hier kwam een cruiseschip voorbij, wat verder weg, maar met de verrekijker konden we onderscheiden, dat het om de "Volendam" ging. 


De avond buiten afgesloten met een prachtige zonsondergang. Morgen richting Nanaimo.

Mount Washington - Nanaimo 1 juli

Door B.Plat op 02 juli 2015 6:00
Wakker worden op 10 meter van zee blijft iets heel bijzonders. Het ruisen van de lichte branding, de opkomende zon, de al weer aantrekkende wind, en het ver reikende uitzicht over de Strait of Georgië was een unieke beleving. Maar we moesten verder. Zuidwaarts naar Courtenay. Vlak voor die stad richting het skioord Mt. Washington. Camper geparkeerd bij de gelijknamige lodge op 1100m.  Daarna  met  de stoeltjes lift omhoog naar  de top  op bijna 1600m. Het was  Canada Day, de nationale feestdag. Als je in rood-witte kleding kwam was t voor de halve prijs, maar daar hadden wij natuurlijk niet op gerekend. Boven een fantastisch mooi uitzicht op de besneeuwde bergtoppen van Strathcona Nationale Park  in het oosten, en de Strait of Georgië en de Coastel Mountains in het heiige westen.


 We ontmoeten Canadezen, die vroegen ons hen op de foto te zetten, en uiteraard andersom. Zij bleken uit Toronto te komen, en hadden uiteraard nog wat tips voor ons als we daar over een paar dagen zijn. Het blijft leuk al die ontmoetingen met zulke aardige mensen. 


We hadden een totaal overzicht op veel plaatsen op Vancouver Island en de Sunshine  Coast waar we geweest waren. Geweldig! Zo'n 1,5 uur op hoogte rondgewandeld en toen terug naar beneden.


 Via Courtenay verder langs de Hw 19a  naar Qualicum Beach en over de 19 langs Parksville en Nanaimo,waar we de afslag naar de camping maar niet konden vinden. Uiteindelijk camping Living Forest Oceanside toch gevonden en opnieuw een plek met Ocean view gekregen. Dicht bij de ferry. Weliswaar onder de bomen (door), maar dat was wel lekker want  het  was weer erg warm. Genoten van een zwoele zomeravond. 


Morgen naar Vancouver.

Terug naar Vancouver 2 juli

Door B. Plat op 03 juli 2015 4:45
Onze laatste ochtend op Vancouver Island. Heerlijk in de zon ontbeten op onze grote plek met veel privacy en uitzicht op de oceaan. Rita werd al een beetje weemoedig, omdat aan onze fantastische camper reis nu een einde kwam. Weliswaar nog een nacht bij Vancouver, maar dat staat dan al helemaal in het teken van het inleveren van de camper op vrijdag. Omdat we pas om 12.45 uur met de ferry gingen, hebben we praktisch de hele ochtend nog relaxed op de camping doorgebracht. Het is nu meer wachten op... dan ondernemen van...
Naar Duke Point gereden, waar de ferry naar Tsawwassen rond 13.00 uur vertrok. 


Weer een prachtige vaartocht onder stralend mooie weersomstandigheden. De bemanning meldde zelfs, dat er whales vlak in de buurt waren, maar wij kregen ze helaas niet te zien. Wel een bijzonder verschijnsel. Een verandering van de kleur van het water, van diep donker blauw naar grijs groen. Een beetje cirkelvormig langs een lijn. 


Tegen 15.00 uur - schadevrij - aangekomen in Tsawwassen, ten zuiden van Vancouver. Gelegen in een wat minder fraaie vlakke omgeving. Na een paar kilometer afgeslagen van Hw 17 naar Park Canada Campground, pal naast een waterpretpark gelegen (!) Normaal niet onze keus, maar deze camping ligt niet zo ver van het verhuur station van Cruise Canada, zodat we de volgende dag deze snel en makkelijk kunnen bereiken. We kwamen pal naast andere trailers en bussen te staan, zodat wij ons haast op een woonwagenkamp waanden. 


En toen kwam het onvermijdelijke.....Alles uit de kasten halen en in de koffers pakken. Want morgen is het zover. Voor 11.00 uur de camper afleveren bij Cruise Canada. Aan alles komt een eind. Maar we kunnen terugkijken op een geweldige rondreis door de wonderschone natuur van dit prachtige land, waar we nog lang van kunnen en zullen nagenieten.

Vancouver 3 juli

Door B. Plat op 04 juli 2015 4:34
's Ochtends was er al vroeg veel lawaai van de wegwerkzaamheden in de omgeving. Maar dat was niet erg, want we staan meestal vroeg op. We moesten toch de laatste spullen nog opbergen en inpakken. Vlot de weg naar Cruise Canada gevonden, waar we de camper rond 10.00 uur hebben afgeleverd. Hartelijk begroet door de guy, die ons eerder zo goed geholpen had bij het omruilen van de beschadigde camper. Daarna de greencab besteld, die ons naar ons hotel Accent Inn heeft gebracht, vlakbij het vliegveld. Hoewel we vrij vroeg incheckten was er al een mooie kamer voor ons beschikbaar en konden we in de door de airco lekker koele ruimte even heerlijk ontspannen. 
Na de middag de shuttlebus van het hotel genomen met een "drop off" bij Bridgeport station van de Sky Train (metro), die ons in 25 minuten in het centrum van Vancouver bracht. Uitgestapt bij Canada Palace, waar een enorm cruiseschip afgemeerd lag. 


Verder richting de kade gewandeld, waar we in een ons bekend etablissement, Mahony's & Sons genoten hebben van een biertje, tapas, en het kijken naar de vele langslopende en fietsende (mooie) mensen, met zoveel verschillende herkomsten. Dat maakt deze stad heel bijzonder!


Doorgewandeld langs de mooie promenade waar heel veel mensen zich ontspanden en genoten van het fraaie weer en de levendige baai. Bijna tot aan Stanly Park en terug. Mooi om zo afscheid te hebben genomen van deze stad, die ons hart gestolen heeft. 
Vervolgens met de Sky Train naar het vliegveld, waar we met de shuttle bus terug naar het hotel konden. 
Wat gegeten in het "restaurant", een slechte uitgave van Mc Donalds,  en verder ons wat vermaakt op onze hotelkamer (blijft wennen). Vroeg gaan slapen. Want morgen wacht ons een nieuw hoofdstuk in deze nu al onvergetelijke reis: TORONTO

Toronto 4 juli

Door B. Plat op 06 juli 2015 0:43
Deze dag lieten we het prachtige British Columbia (en een beetje Alberta) achter ons. Op naar Ontario ruim 3600 km oostelijker. 


We checkten uit bij het bloemenrijke hotel Accent Inn en gingen met de shuttlebus naar het vliegveld. Vrij snel hadden we alle handelingen en plichtplegingen achter de rug, en begon het wachten op boarding in het vliegtuig naar Toronto.  Rond 13.40 uur vertrokken we voor de - wat turbulente - vlucht over het immense land Canada. Vanwege 3 uur tijdverschil kwamen we om 21.00 uur aan in Toronto en begon de avond al te vallen. nadat we de koffers weer hadden op zoek naar de plaats waar de shuttlebus zou vertrekken naar ons hotel, vlakbij het vliegveld. Voor alle "zekerheid" bij een informatiedesk gevraagd, waarbij we onze voucher van Sheraton Airport hotel hebben getoond. En wij werden richting (onbemande) treinen gestuurd, maar die bleken (achteraf) naar Sheraton Gateway te gaan. Na hulp en aanwijzingen van een Canadese dame weer terug naar het vliegveld, waar we nu gelukkig wel snel de shuttlehalte vonden en naar het juiste hotel werden gebracht, waar we tegen 23.00 uur aankwamen. Zo kwam er een eind aan een lange en vermoeiende reisdag, die naast een bijna 4 uur durende vlucht vooral uit wachten bestond. Maar gelukkig was de bar nog open en dronken we tot sluitingstijd om middernacht nog een lekker biertje, buitengewoon hartelijk bediend door de bardame. En konden we zowaar tussen het tennis, baseball, en basketbal door nog flitsen bekijken van de Tourstart in Utrecht! Morgen onze huurauto ophalen en naar Niagara Falls.

Niagara Falls 5 juli

Door B. Plat op 06 juli 2015 1:16
Niet zo'n beste nacht gehad. Waarschijnlijk toch de gevolgen van de reis en het tijdverschil, al is dat maar 3 uur. Met de shuttlebus naar het vliegveld en daar bij Alamao onze huurauto opgehaald: een gifgroene Ford Fiesta. Uiteraard bood onze autoverhuurder aan een grotere auto te nemen, want deze was wel erg "small". We hebben hebben hem uitgelegd, dat wat Canadezen en Amerikanen small vinden voor ons een middenklasser is en dat wij deze auto prima vonden. De verkeersdrukte  in deze miljoenenstad viel op deze zondagochtend mee en we reden vlot naar het zuidwesten richting Niagara Falls. Eerst via de snelweg, daarna over de parkway redelijk dicht langs het - heiige - meer van Ontario.


 In Oakville even gestopt bij de harbour en een prachtig aangelegd waterfront park. Maar het zicht op het meer was erg beperkt. Jammer! Via Hamilton weer op de snelweg, waar het inmiddels knap druk was. Uurtje later in Niagara Falls aangekomen, een stad van ruim 80.000 inwoners, met een top toeristische attractie, die uiteraard op zondag heel veel bezoekers trok. Steeds dichter bij het centrum en de watervallen werd het dan ook steeds drukker en moesten we ons Best Western hotel vinden, dat aan Falls View Boulevard ligt. De eerste indruk van deze stad was wat een kermis, het lijkt klein Las Vegas wel. Maar we vingen ook al een glimp op van de twee indrukwekkende watervallen, en dat zag er geweldig uit. En daar kwamen we per slot van rekening voor. Redelijk snel ons hotel gevonden, ingecheckt en onze opnieuw ruime kamer met de bekende twee tweepersoonsbedden betrokken. Aan de rustige achterzijde. Lekker ontspannen en een beetje bijgeslapen. 's Middags van het hotel naar de rivier en de watervallen gelopen om  vast de omgeving wat te verkennen. 


Naast het stedelijk "Las Vegas" karakter, bleek Niagara Falls ook een ander gezicht te hebben: Een prachtig aangelegd park en een mooie promenade langs de rivier met uitzicht op de twee watervallen, de een in Amerika en de andere in Canada. Met overvolle boten, die heel dichtbij de watervallen varen, waaronder de  the Maid of the Mist. Echt zeer indrukwekkend! En natuurlijk werd daar massaal van genoten.



Lekker gegeten op een terras met uitzicht op de Canadese Horseshoe Falls. Begin van de avond terug naar ons hotel om ons op te frissen en even te relaxen. Later op de avond zijn we nog even naar de Falls gelopen om de verlichte watervallen te bewonderen.


Morgen gaan we een groot deel van de dag besteden aan het bewonderen van de watervallen, middels een flinke wandeling, waarbij we ook aan de Amerikaanse kant komen en wellicht een tocht met een van de boten.

Niagara Falls 6 juli

Door B. Plat op 06 juli 2015 22:46
Goed en lang geslapen, dus het slaaptekort van de vorige nacht weer ingehaald. Na het ontbijt weer naar de rivier, waar het rond 10.00 uur nog relatief rustig was en we direct de boot op konden. Niet de Maid of the Mist (vertrekt van Amerikaanse bodem), maar de Hornblower. Allemaal in roze plastic regencapes gehuld en richting de watervallen. Een geweldige en uiteraard ook natte ervaring. 


Eerst langs de American Falls (260 meter breed, 57 meter hoog) en daarna naar het hart van de Horseshoe Falls, waar we aan de voet van de waterval in de kolkende rivier en in de mist van het opspattende water dobberden. Vanaf het water zijn de Falls natuurlijk nog indrukwekkender. De hoefijzervormige waterval is de grootste van de twee, 670 meter breed en 50 meter hoog.
Via beide watervallen stort de rivier de Niagara zich omlaag in de bruisende diepte. Daarmee het hoogteverschil overbruggend tussen Lake Erie en Lake Ontario, die hij verbindt. 


Na enige tijd in het kolkende water gedobberd te hebben en alle passagiers driftig hun foto's hadden geschoten, die veelal "nevelig" zullen uitvallen, terug naar de aanlegsteiger en weer omhooggelopen naar de promenade. Vandaar over de brug over de rivier richting de USA, waarop een lange file auto's, campers en bussen stond te wachten voor de grensovergang.


 Wij waren aanmerkelijk sneller aan de overzijde,  waar we door de Amerikaanse douanier vriendelijk maar doortastend aan de tand werden gevoeld over onze herkomst, verblijfplaats en bestemming die dag. We moesten een groen formulier invullen en tenslotte werden onze vingerafdrukken gescand. En dat voor een bezoekje aan de Amerikaanse kant van de Falls van een paar uur. Opvallend was dat mijn rugzak niet gecontroleerd werd. Vervolgens langs het wandelpad op de klif  langs de rivier. Ook hier eerst langs de American Falls en tenslotte eindigend bij de Canadese Horseshoe Falls. Daarna nog even de rivier stroomopwaarts gevolgd met in de verte uitzicht op Lake Erie. Ook hier hebben we erg van genoten. Je ziet hier minder van de totale waterval, maar bent er wel veel dichter bij. Staat er als het ware bovenop. En ook dat is indrukwekkend, als je al dat water over honderden meters breed zich in de diepte ziet storten. 


Dezelfde wandelweg teruggelopen en weer over de brug, waar de Canadese controle aanmerkelijk sneller verliep. Na 3 uur wandelen eindigden we op ons favoriete terras van restaurant Edgewaters aan Queen Victoria Place. Waar we op een heerlijk schaduwrijk plekje met een briesje genoten van een late lunch, onze vertrouwde Molson Canadian en het prachtige uitzicht op de Horseshoe Falls. 


Want het was flink heet geweest de hele dag. Nagenietend van weer een fantastische ervaring. Onze keus om op de terugreis vanuit Vancouver hier een tussenstop te maken bleek een voltreffer. Wat een afsluiting van onze toch al geweldige vakantie!
's Avonds weer lekker gegeten in ons favoriete restaurant op 't zelfde mooie plekje op het terras bij de Falls. Morgen terug naar Toronto via een uitstapje naar Lake Erie en 's avonds terug naar huis, waar we nu ook wel weer zin in hebben.
 

Toronto - Leek 7/8 juli

Door B. Plat op 09 juli 2015 10:31
Het was nu echt zo ver. De dag van ons vertrek. Omdat ons vliegtuig pas om 20.45 uur vertrok, besloten we alvorens naar Toronto te gaan nog even een stukje langs het Erie meer te rijden. Via Fort Erie belandden we in Crystal Beach, waar het aan het "strand" en de jachthaven nog erg rustig was. Doorgereden naar Port Colborne, waar het even rustig was aan het meer en de koffietent nog niet open was. Dan maar op naar Toronto, want zo'n laatste dag ben je toch al met je vertrek bezig. Plotseling langs de snelweg een groot bord:
"Lake House, Mediterranean place". Afgeslagen en heerlijk koffie gedrongen op het terras met uitzicht op het Ontario meer. 


Het was nog zonnig, maar het weer was wel aan het veranderen. Richting Toronto werd het steeds meer bewolkt. Gemakkelijk vonden we de (snel)weg naar Down Town, waarvan de markante CN Tower al snel zichtbaar werd. Een parkeerplaats aan Queens Quay gevonden en geluncht in Amsterdam Brewery aan de kade. Eerst buiten op het terras, maar nadat het begon te (stort)regenen binnen in de bijzonder sfeervol ingerichte voormalige loods. Na de bui nog even een stukje down town verkend en natuurlijk aan de voet gestaan van de 533 meter hoge CN Tower, de hoogste vrijstaande toren ter wereld, en bij het Rogers Centre, een immens groot stadion van de Toronto Argenauts (American Football) en de Toronto Blue Jays (baseball). 




Daarna op naar het vliegveld. In een drukke spits en in de stromende regen. Onze huurauto ingeleverd en vroeg ingecheckt voor onze vlucht naar Amsterdam. 
Een half uur later dan gepland (21.15uur) vertrokken we van Pearsons Airport in een niet geheel vol vliegtuig met weinig Nederlandse passagiers, en verlieten we Canadese bodem. Natuurlijk wilden we nu ook graag naar huis, maar toch met weemoed. Na een voorspoedige vlucht door de nacht richting het licht landden we de volgende dag om 10.15 uur op Schiphol. Waar we tot onze grote verrassing werden verwelkomd door zoon Jorrit en kleinkinderen Merith en Yesper! Dat was heel leuk thuiskomen. Koffie gedronken met tosti en daarna afscheid genomen. Zij gingen weer terug naar Wijk bij Duurstede en wij met de trein naar Groningen. 



Met de taxi naar Leek, waar we in de loop van de middag aankwamen bij ons mooie optrekje aan de Koets. WEER VEILIG EN GEZOND THUIS! Terug van een unieke reis en vele bijzondere ervaringen. In een onbeschrijfelijk mooi land met heel vriendelijke en behulpzame mensen. Die vinden, dat ze heel anders zijn dan Amerikanen, maar toch in vele opzichten toch wel typisch Noord Amerikaans zijn. Waar er (nu) veel aandacht en respect is voor de oorspronkelijke bewoners, de indianen. Waar je niet zo maar aan een tafeltje kunt gaan zitten, maar je bij een balie moet melden en naar een tafel wordt begeleid. En vervolgens een persoonlijke medewerker krijgt, die zich voorstelt, je bedient en alle aandacht geeft. Waar de begroeting  "Hi guys"  en "How are you guys" amicaal is en hartelijk. Waar de meeste mensen in enorme bakken van auto's en pickup's rondrijden. Waar de bus campers en trailers groter lijken, dan de huizen waarin de bewoners wonen. Met een fantastisch gelegen en zeer aangename stad Vancouver, die ons hart gestolen heeft. Waar de multiculturele samenleving echt geslaagd lijkt.

Kortom een onvergetelijke ervaring! Waarvan we de komende weken nog van nagenieten. 
Met dank aan (de medewerkers van) TRAVELHOME, die alles (vliegreizen, hotelovernachtingen, camper- en autohuur) perfect geregeld hebben! En ons in de gelegenheid hebben gesteld deze weblog bij te houden. Waar het thuisfront ons kon volgen en waar wij  (bijna) elke avond met heel veel plezier aan gewerkt hebben. En wat ook een blijvende herinnering is aan deze fantastische reis!

Hartelijke groeten,

Ben & Rita

Whistler 16 juni

Door B. Plat op 09 juli 2015 20:10


 

Opnieuw een stralende ochtend. Weer vroeg op pad. Vanuit Cache Kreek naar Lillooet, door het Marble Canyon Provincial Park, waar we langs een idyllisch meertje reden. Daarna veranderde de vegetatie weer sterk. Droge kale kloofwanden, waar de Fraser river in de diepte stroomt.  Bij Lillooet een fantastisch plekje gevonden voor een koffiestop met uitzicht op de Fraser river en Lillooet.

Vanaf dit plaatsje begint de panoramische Duffy Lake Road naar Pemberton. Inderdaad een fantastisch mooie route door de Coast Mountains. Van Pemberton nog 30 km naar Whistler, ons einddoel voor deze dag. Inmiddels waren de besneeuwde bergen steeds dichterbij gekomen. Bij een parkeerplaats hadden we er bij een meer een prachtig uitzicht op.

Op de parkeerplaats stond een camper met een Frans kenteken (Bretagne). Heel bijzonder hier aan de andere kant van de Atlantische oceaan! Uiteraard even gesproken met deze Fransman (in het Engels). Hij was samen met zijn vrouw bezig met een reis door Zuid- en Noord Amerika van een jaar! De camper verscheept naar Montevideo, zelf daarheen gevlogen. Vervolgens door Brazilië, Uruguay, Chili en Argentinië tot aan de zuidpunt. Terug naar het Noorden en via Midden Amerika, de VS nu in Canada, op weg naar Alaska en daarna door naar oost Canada, waar de camper in Halifax weer op de bort gaat. Wat een avontuur! Bon Voyage!

Rond 13.00 uur reden we Whistler binnen en vonden we een mooie full hookup plek op Riverside Resort en RV park. Met uitzicht op de Riverside Putting Course en de bergen. Whistler was in 2010 tijdens de Olympische Winterspelen van Vancouver het decor van o.a. de skiwedstrijden en het snowboarden (Nicolien Sauerbreij).

Het was zonnig en warm en de rest van de middag hebben we relaxed bij onze camper doorgebracht. Na het avondeten nog even een wandeling gemaakt naar Green Lake. Later op de avond getoost op de verjaardag van zoon Jorrit, die 17 juni 36 jaar is geworden.

Morgen op stap in Whistler en omgeving.

N.B. Deze dag thuis alsnog op weblog geplaatst, omdat deze bleek te ontbreken....

Reacties

REAGEREN

Fam. Plat West

CAMPERREIS WEST- EN OOST-CANADA

juli 2015