Het begon allemaal op maandagochtend 8 juni met een bestelde taxi bij de firma Janssen taxi. Inderdaad, besteld want voorrijden kwam ie niet op tijd. We hadden afgesproken om vijf over acht s’ochtends; toen er om kwart over acht nog niemand was ben ik maar even gaan bellen. Het bleek dat de chauffeur vertraging had opgelopen bij een eerder vrachtje met bestemming Catharina Ziekenhuis en dat hij nu ergens op de Sterrenlaan in Eindhoven was. De telefoniste van het taxibedrijf wilde best wel kijken of een andere chauffeur eerder aanwezig zou kunnen zijn. Na enige communicatie dat ze dat meteen hadden kunnen bedenken bedankt voor de eer en onze eigen auto gepakt. We zijn vlot naar Schiphol gereden en hebben daar de bagage afgegeven. Daarna de controle op de handbagage, waarbij Anita meende onder een Efteling-hek te moeten kruipen om een stuk van de lege wachtrij te omzeilen. Met als gevolg een beveiligingsdame die over de zeik ging en Anita die zich zeker niet onbetuigd liet. Daarna door het gloednieuwe controle systeem van Schiphol, een systeem dat dermate geniaal is dat bij topdrukte de controle drie keer zo lang duurt als vroeger. Wij waren er gelukkig snel langs en hebben de tijd doorgebracht met koffie en een lekker broodje Foccacio. Daarna boarden; ook deze procedure was gewijzigd met als gevolg chaotische taferelen voor het aan boord gaan. Daarna onze stoel gevonden in een mooie en nieuwe Airbus 330 van KLM.

De vlucht naar Vancouver was goed verzorgd; behoorlijk eten en een prima keuze uit recente films. We hebben gekeken naar “Mont Ventoux” (allebei), “American Sniper” (Harrie) en een film met Shirley McLain (Anita). Verder gedut, wart gelezen en in tien uur naar Vancouver.

Vliegveld van Vancouver is een stuk rustiger, schoner en relaxter dan Schiphol. Vlotte paspoortcontrole, douane-bureaucratie, en in een redelijke tijd de bagage van de band en daarna met een taxi naar downtown Vancouver. De stad heeft een stratenstructuur op z’n Amerikaans, dat wil zeggen met allemaal straten die haaks op elkaar staan met rechthoekige blokken. Lekker overzichtelijk, maar niet zo handig als op zo ongeveer elk kruispunt een stoplicht staat. Na zo’n drie kwartier afgezet bij hotel Sylvia. Dit is een wat ouder hotel dat fraai gelegen is bij de strandboulevard van Vancouver downtown. Mooie ruime kamer met twee queensize bedden en een wat gedateerde badkamer.

We zijn begonnen met een wandeling langs de stranden van Vancouver. Al flink vol met mensen die lekker lagen te genieten van de zon. Zelfs enkele masochistisch ingestelde zwemmers, althans zwemmen in water van zo’n 10 graden lijkt mij een uitdaging. We zijn een stuk door Stanley Park gewandeld. Dit park vult een schiereiland en heeft een groot aantal fietspaden, een stel mooie meertjes en een aantal scenic roads. We kwamen onder andere langs the Lost Lagoon Lake met een groot aantal Canadese ganzen. Na verloop van de tijd kwamen we bij jachthavens en hebben drankjes genomen bij een sjieke superhippe zaak aan het water. Wel hebben we ondanks onze honger afgezien van een diner hier want de prijzen waren sky high.

Teruggelopen naar het Sylvia hotel en hier hartstikke lekker gegeten op het buitenterras. Lekker beschut door een glazen wand tegen de frisse zeebries. Daarna nog een stukje langs het water gewandeld, in de avondzon gezeten en tegen negen uur gaan slapen, want de vermoeidheid sloeg genadeloos toe nadat je bijna 24 uur op pad bent. Op de kamer konden we de branding van de oceaan horen en dat soest je heerlijk in slaap.